Piszemy o krajach regionu Morza Bałtyckiego

Najczęściej czytane w październiku

Oto dziesięć artykułów w Przeglądzie Bałtyckim, które cieszyły się największą popularnością wśród czytelników w październiku. Zapraszamy do lektury artykułów, które umknęły w natłoku informacji. Przyjemnej lektury!

Nie chcesz już niczego przeoczyć w Przeglądzie Bałtyckim? Subskrybuj nasz newsletter!
Subskrybuj nasze newslettery, aby otrzymywać najciekawsze artykuły i zapowiedzi wydarzeń na swoją skrzynkę e-mailową.

Wybierz listy subskrypcyjne:

1. Tomasz Otocki, „Narwa małych mniejszości”

NarvaNarwa to najbardziej zrusyfikowane miasto Unii Europejskiej. Ludność rosyjskojęzyczna stanowi tutaj 95%, Estończyków jest zaledwie 5%. O Narwie pisze się ostatnio w kontekście scenariusza ukraińskiego. Że lokalni Rosjanie mieliby poprzeć aneksję miasta albo wywołanie konfliktu à la Donieck. Na razie taki scenariusz jest mało realny. Mało kto jednak wie, że w Narwie mieszkają także „małe” mniejszości narodowe: Polacy, Białorusini, Żydzi, Tatarzy, Uzbecy…

2. Kazimierz Popławski, „Estonia głosuje przez Internet. Frekwencja rośnie”

iglosowanieLegitymizacja władzy w społeczeństwach demokratycznych jest tym większa, im więcej osób uczestniczy w wyborach. Frekwencja jest bolączką wszystkich krajów Europy Środkowo-Wschodniej. Wyjątkiem jest Estonia, w której odsetek głosujących utrzymuje tendencję rosnącą. To efekt poszerzenia metod uczestnictwa o głosowanie internetowe.

3. Robert Zawisza, „Łotewskie zaduszki. O cmentarzach i mozaice wyznań”

Rzeżyca cmentarz na górce 1 - tytułoweKraina tysięcy jezior i – chciałoby się napisać – tysięcy cmentarzy. Nekropole wpisane są w krajobraz Łotwy. Niemal każda, nawet najmniejsza miejscowość ma swój cmentarz, a często jest ich kilka. Przyczyna wydaje się prosta: Łotwa to kraina wielu narodów, języków i religii. Dlatego niemal od razu przychodzi na myśl biblijna wieża Babel.

4. Kazimierz Popławski, „Edgar tańczy na lodzie, czyli wzloty i upadki Edgara Savisaara”

Savisaar-1W sennej Estonii Edgar Savisaar to postać ponadwymiarowa – polityk swoją biografię mógłby podzielić na kilka części i tak stworzyć kilka równie wyrazistych postaci: bohatera tragicznego, sowieckiego urzędnika, męża stanu, obrońcy uciśnionych, zdrajcy narodu, a być może i przestępcy. Kim jest Edgar Savisaar?

5. Dominik Wilczewski, „Silva rerum, Kristina Sabaliauskaitė – recenzja”

silva-rerum-tytulowePowieść Kristiny Sabaliauskaitė „Silva rerum” trafia do rąk polskiego czytelnika siedem lat po swojej premierze na Litwie. Biorąc pod uwagę to, w jakich realiach jest osadzona i o czym opowiada, jej wydanie w Polsce jest czymś oczywistym i koniecznym. „Silva rerum” to nie jest opowieść ściśle litewska. To opowieść o naszej wspólnej polsko-litewskiej historii.

6. Tomasz Otocki, „W krainie Szwedofinów”

mapa-finlandiaPociąg jadący do centrum Helsinek (Helsingfors) mozolnie wjeżdża na peron. Ostatnie stacje: Oulunkylä, po szwedzku: Åggelby, Käpylä – w języku Augusta Strindberga Kottby, Pasila – w języku zachodnich sąsiadów Böle. Nazwy szwedzkie wypowiadane przez głośnik mile brzęczą w uchu i różnią się kardynalnie od fińskich. Nie jest więc tak, jak powiedziała we wrześniu 2014 roku w rozmowie ze mną Marija Aušrinė Pavilionienė, posłanka do litewskiego Sejmu, że nazw miejscowych w Europie się nie tłumaczy. Bynajmniej!

7. Paulina Siegień, „Kaliningrad – mniej Europy, więcej Rosji”

Kaliningrad pobudza wyobraźnię. W reportażach, artykułach publicystycznych i naukowych mnożą się metafory: podwójne peryferie, relikt zimnej wojny, wykorzeniona Rosja, rosyjskie okno na Zachód, czwarta republika bałtycka. Andrzej Mencwel parafrazując tytuł filmu z 1959 roku wyznaje: Kaliningrad, moja miłość. Tylko czy Kaliningrad da się kochać?

8. Kazimierz Popławski, „To nie nasza wojna. Recenzja filmu 1944”

1944-2c– To nie nasza wojna – mówi jeden z żołnierzy w estońskim filmie historycznym „1944”. Estonia w czasie II wojny światowej, ściskana imadłem dwóch wyniszczających totalitaryzmów, przechodzi dramat deportacji, bratobójczej walki między Estończykami wcielonymi do nieswoich armii, wycieńczona i zrujnowana w 1944 roku zostaje skazana na półwieczną okupację sowiecką.

9. Bartosz Światłowski, „Bałtyckie laboratorium interesów NATO i wpływów Rosji”

baltic-nato-obamaZnaczenie geostrategiczne obszaru bałtyckiego nie tylko utrzymało się, ale – ze względu na konflikt ukraiński i zmarginalizowanie Partnerstwa Wschodniego – w ostatnich latach wzrosło. Nadbałtyka stała się laboratorium interesów państw członkowskich i jedności NATO oraz wpływów i skuteczności rosyjskiej polityki wobec Zachodu.

10. Marius Laurinavičius, „Reset z Białorusią?”

minskZdrowy rozsądek podpowiada, że planowanie wymaga wizji. Wydaje się, że tego brakuje w ostrożnym, ale niezachwianym resecie z Białorusią, której autorytarny przywódca Alaksandr Łukaszenka niedawno zapewnił sobie piątą kadencją w wyborach, które powszechnie uznano za sfałszowane.

Polub nas na Facebooku!