Piszemy o krajach regionu Morza Bałtyckiego

Najczęściej czytane w lipcu

Oto zestawienie 10 artykułów Przeglądu Bałtyckiego, które cieszyły się największą popularnością w lipcu. Życzymy miłej lektury!

Nie chcesz już niczego przeoczyć w Przeglądzie Bałtyckim? Subskrybuj nasz newsletter!
Subskrybuj nasze newslettery, aby otrzymywać najciekawsze artykuły i zapowiedzi wydarzeń na swoją skrzynkę e-mailową.

Wybierz listy subskrypcyjne:

1. Piotr Szatkowski, Nie wszystek umrę: język pruski

prusyWiedza o regionie Warmii i Mazur czy szerzej – Prus Wschodnich stale się poprawia. Jeszcze kilkanaście lat temu większość ludzi uważała, że Prusowie to byli „tacy inni Niemcy, tacy lokalni”. Dziś oczywistością staje się, że Prus (mówiący po prusku – językiem bałtyjskim, a nie germańskim!) i Prusak to nie jest do końca to samo pojęcie, choć w pewien sposób, rzecz jasna, ze sobą spokrewnione. Niewielu jednak wie, że język pruski miał swoją formę pisaną i że wymarł dopiero na początku XVIII wieku (choć od czasu do czasu można natrafić na rewelacje, jakoby stało się to jeszcze później). Ale o tym, że język pruski powstał z umarłych wie już tylko garstka.

2. Agris Dzenis, Prusowie: utraceni kuzyni Łotyszów i Litwinów

prusy-bogowieŻadne z plemion bałtyjskich nie miało historii tak burzliwej, bogatej w znaczące wydarzenia i tragicznej jak Prusowie. Zniknęli w wyniku konfliktów między dwoma średniowiecznymi kulturami europejskimi – chrześcijańskiej i pogańskiej – zostali wyniszczeni fizycznie lub zasymilowani. Łotysze i Litwini powinni być wdzięczni Prusom za swoje istnienie bardziej niż komukolwiek innemu. Dzięki ich heroicznemu oporowi przed krzyżowcami, który prowadzili przez niemal cały XIII wiek, swobodnie powstawały wówczas fundamenty Wielkiego Księstwa Litewskiego. To z kolei uniemożliwiło masowy napływ krzyżowców i niemieckich kolonistów na terytorium dzisiejszej Łotwy.

3. Harald Sager, Estonia na spokojnie i ludowo

wies-koguva-muhuZ dala od Tallinna Estonia pokazuje swoją spokojną stronę. Nocujemy w dawnych posiadłościach, pozwalamy aplikować sobie borowinowe okłady w staromodnych kurortach. Wiejska Estonia to dobre miejsce także dla wędrowców, rowerzystów, obserwatorów ptactwa.

4. Alan Posener, Co nas czeka w nowej Europie bez granic?

narwaKto jedzie do Nadbałtyki nie nastawia się na wypoczynek. Tour de Force przez Estonię, Łotwę i Litwę jest czymś idealnym dla żądnych wiedzy podróżnych. Czeka na nich ekstremalne doświadczenie.

5. Tomasz Otocki, Rachuby na współdecydowanie. Niemieccy parlamentarzyści przedwojennej Łotwy

lotwa-niemcyNiepodległa Łotwa powstała w listopadzie 1918 roku jako łotewskie państwo narodowe. Nie wszystkim to było w smak. Bo co czwarty obywatel kraju był u progu niepodległości przedstawicielem mniejszości narodowej. W granicach nowo powstałej Łotwy znaleźli się Rosjanie, Żydzi, Białorusini, Litwini, Polacy, a także Niemcy bałtyccy, którzy od wieków sprawowali tu swoje rządy. Początkowo konserwatywna społeczność Niemców snuła różne plany powołania państwa bałtyckiego, w którym Łotyszom przypadłaby podrzędna rola albo co najwyżej równorzędna z lokalnymi Niemcami. Wojna o niepodległość lat 1918-1920 postawiła kropkę nad i – powstało narodowe państwo łotewskie.

6. Czym jest e-rezydencja? Rozmowa z Kasparem Korjusem

erezydencjaEstonia, oferując e-rezydencję, tożsamość cyfrową, chce ułatwić prowadzenie biznesu, włączyć obcokrajowców w świat estońskich innowacji oraz sprowadzić do kraju nowe inwestycje. E-rezydencja jest programem awangardowym, który może przyczynić się do wymazania granic w świecie biznesu. O programie rozmawiamy z jego dyrektorem Kasparem Korjusem.

7. Ciemnoskóry wiking i początki Islandii – rozmowa z Bergsveinnem Birgissonem

wikingowieW marcu ukazała się książka „Czarny wiking“ Bergsveinna Birgissona przybliżająca niemal zapomnianą postać Geirmunda Heljarskinna. Książka Birgissona stanowi nie tylko biografię ciemnoskórego wikinga, ale również pokazuje jego czasy, na nowo opisuje wczesną historię Islandii. Na pytania Przeglądu Bałtyckiego o postać Heljarskinna, o badania odległej historii i o czasy wikingów odpowiada autor książki Bergsveinn Birgisson.

8. Paulina Siegień, Kaliningrad – mniej Europy, więcej Rosji

Kaliningrad pobudza wyobraźnię. W reportażach, artykułach publicystycznych i naukowych mnożą się metafory: podwójne peryferie, relikt zimnej wojny, wykorzeniona Rosja, rosyjskie okno na Zachód, czwarta republika bałtycka. Andrzej Mencwel parafrazując tytuł filmu z 1959 roku wyznaje: Kaliningrad, moja miłość. Tylko czy Kaliningrad da się kochać?

9.Tomasz Otocki, Adam Dytkowski, Na wiosnę polecimy do Połągi

polaga-1Jak z Warszawy do Połągi, to Ecolines… Trzy razy w tygodniu, czas podróży jedenaście godzin dwadzieścia minut. Albo siedem godzin do Wilna, mała kawa na starówce, a później znów cztery godziny busem do Kłajpedy lub Połągi. Tak do tej pory podróżowało się z Warszawy do najpopularniejszego litewskiego uzdrowiska. Teraz mamy przełom. W ostatnią środę marca, późnym wieczorem, miał miejsce pierwszy długo zapowiadany lot na trasie Warszawa-Połąga.

10. Kazimierz Popławski, Kinga Redłowska, Cele polskiej prezydencji w Radzie Państw Morza Bałtyckiego

Polska-RPMBRegion Morza Bałtyckiego stoi dziś przed nowymi wyzwaniami. Polska obejmując prezydencję w Radzie Państw Morza Bałtyckiego (RPMB) 1 lipca 2015 roku wzięła na siebie realizację misji tej ważnej organizacji regionalnej, która jednocześnie wystawiona jest na oddziaływanie sytuacji w Europie Wschodniej. Przewodnictwo Polski będzie zmagało się z dwoma wyzwaniami w tym kontekście – utrzymaniem merytorycznej współpracy w pełnym gronie 11 państw i Komisji Europejskiej oraz dalszym zacieśnianiem tejże współpracy. RPMB jest bowiem jedną z nielicznych organizacji, które na stosunkowo wysokim szczeblu i intensywnie współpracują z Rosją.

Polub nas na Facebooku!