Poeta zmarł w wyniku wylewu w czwartek późnym wieczorem w Sztokholmie. O śmierci Tranströmer poinformowano w piątek. Twórca od 1990 roku był częściowo sparaliżowany po pierwszym udarze mózgu.
Tranströmer był nominowany do literackiej nagrody Nobla od 1993 roku każdego roku, by w 2011 roku ją zdobyć. Twórczość poety odznaczała się zadumą, zwięzłością i wyciszeniem. Tranströmer w swojej twórczości z kunsztem dostrzegał niezwykłość długich szwedzkich zim, rytm pór roku i subtelne piękno natury. Szwedzka Akademia przyznając mu nagrodę zaznaczyła, że jego „zwięzłe, przenikliwe obrazy dają nam świeży wgląd w rzeczywistość”.
Postludium
Wlokę się jak draga po dnie świata.
Wszystko przywiera, co mi zbędne.
Zmęczone oburzenie, żarliwe zniechęcenie.
Oprawcy chwytają za kamień, Bóg pisze na piasku.
Ciche pokoje.
Meble gotowe do lotu stoją w świetle księżyca.
Ostrożnie wychodzę z siebie
przez las pustych zbroi.
Przełożył: Leonard Neuger
