Krzyż skandynawski. Dlaczego flagi państw nordyckich są do siebie podobne?

Początków nordyckiego krzyża, jak zwykło nazywać się symbol stosowany na flagach państw skandynawskich, należy szukać w Danii, a właściwie na terenach dzisiejszej Estonii. Legenda głosi, że 15 czerwca 1219 roku podczas bitwy pod Lyndanisse (obecnie Tallinn), będącej następstwem północnych wypraw krzyżowych, z nieba spadła flaga przedstawiająca biały krzyż na czerwonym tle. Przegrywające oddziały duńskiego króla Waldemara II uznały to za znak od Boga, co dodało im sił do walki i pozwoliło zwyciężyć. Król wzniósł darowany z niebios sztandar wysoko do góry odnosząc jednocześnie zwycięstwo nad pogańskimi Estami.

Przypuszcza się, że powyższa legenda powstała dużo później, bo około 1500 roku. Nie przeszkadza to jednak w twierdzeniu, iż Dannebrog, czyli duńska, bądź czerwona chorągiew, jest jedną z najstarszych flag narodowych świata, a już na pewno najstarszą będącą w ciągłym użyciu, co udokumentowano wpisem do Księgi Rekordów Guinessa. Duńczycy do swojej flagi mają szczególny stosunek. Istnieje szereg zasad normujących sposób obchodzenia się z nią, m.in. Dannebrog, jako dar od Boga, nigdy nie może dotknąć ziemi. Co ciekawe, symbolika flagi wciąż nawiązuje do legendy. Biały krzyż symbolizuje chrześcijaństwo, zaś czerwień – odwagę i męstwo.

W 1397 roku na zamku w Kalmarze Dania, Szwecja oraz Norwegia zawarły unię personalną. Od tamtej chwili trzy kraje wybierały wspólnego monarchę oraz prowadziły wspólną politykę zagraniczną. Po pewnym czasie doszło jednak do konfliktu. Wśród członków unii dało się odczuć dominującą pozycję Danii. Nie podobało się to zwłaszcza Szwedom. Niektóre źródła historyczne podają, iż właśnie w okresie istnienia unii kalmarskiej, w połowie XV wieku, Szwecja na znak protestu przeciwko polityce Danii utworzyła swoją własną flagę wzorowaną na Dannebrog. Kolory flagi najprawdopodobniej pochodziły od Karla Knutssona Bonde, znanego bardziej jako król Karol VIII. Historycy uważają, że na jego osobistej pieczęci można było dostrzec zarówno symbol krzyża oraz złoto-niebieskie barwy.

W 1523 roku doszło do zerwania unii kalmarskiej w wyniku czego Szwecja odzyskała niezależność, a Gustaw I Waza został królem. Wielu historyków twierdzi, iż właśnie od tamtego momentu złoto-niebieską flagę zaczęto używać jako symbolu narodowego. Co ciekawe, flaga stała się tak popularna, że rząd w 1663 roku uznał, iż prawo do jej stosowania powinno być zarezerwowane wyłącznie dla okrętów floty wojennej oraz fortyfikacji obronnych.

W latach 1814-1905, w wyniku wojen napoleońskich, doszło do zawarcia unii personalnej pomiędzy Norwegią i Szwecją. Norwegia, która od XIV wieku pozostawała pod panowaniem Danii, nie posiadała własnej flagi. Oficjalnie w użyciu od 1748 roku był Dannebrog. Szwedzi pozwolili Norwegom na używanie duńskiej flagi z umieszczonym w kantonie…