Pierwsze doświadczenia związane z użyciem samolotów do celów wojskowych Estończycy zdobywali jeszcze przed proklamowaniem niepodległości, wszak niejeden przedstawiciel tego narodu pełnił służbę w carskiej armii, w tym także w coraz liczniejszych w przebiegu Wielkiej Wojny jednostkach lotniczych. Ruchy armii dwóch obecnych w regionie sił – rosyjskich i niemieckich – wycofanie jednych i wejście drugich – otwierały w latach 1917-1918 krótkie okienka historycznych możliwości budowy i rozwoju młodego państwa i jego sił zbrojnych, w tym lotnictwa. Po rewolucji lutowej 1917 roku Estończycy zyskali pewien stopień autonomii w ramach państwa rosyjskiego. W efekcie zmian politycznych możliwe było także formowanie narodowych sił zbrojnych, w których skład weszło wielu Estończyków, którzy wcześniej służyli w jednostkach carskich. Drugim impulsem do rozwoju sił zbrojnych było ogłoszenie…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!