Życiowe, ale nie przyziemne. O książce „Dzisiaj śpię od ściany” Giedry Radvilavičiūtė

Giedra Radvilavičiūtė (ur. 1960) zasłynęła przede wszystkim jako eseistka. Absolwentka lituanistyki na Uniwersytecie Wileńskim, z doświadczeniem nauczycielki i redaktorki, debiutowała jako autorka opowiadań w połowie lat 80. Największy rozgłos przyniosły jej jednak eseje, publikowane w magazynie kulturalnym „Šiaurės Atenai“ pod koniec ubiegłego wieku. I to właśnie esej jako gatunek jest autorce najbliższy, choć trzeba przyznać, że esej specyficzny i nieoczywisty – Radvilavičiūtė stworzyła dla niego własną, oryginalną formę, balansującą na granicy pamiętnika i surrealistycznego opowiadania. Dlatego chociaż o „Dzisiaj śpię od ściany” powinno się powiedzieć: „zbiór esejów”, to określeni „zbiór opowiadań” nie będzie do końca bezzasadne. Każdy z tekstów posiada fabułę, osadzoną – jak można się domyślać – na wątkach autobiograficznych bądź fikcyjnie autobiograficznych. Narratorka, a zarazem bohaterka prawie wszystkich…