Kilka egzystencjalnych lekcji Edvardasa Gudavičiusa

27 stycznia 2020 roku zmarł Edvardas Gudavičius – wybitny litewski historyk, badacz średniowiecza i dziejów Wielkiego Księstwa Litewskiego. Pierwsze studia ukończył w Kowieńskim Instytucie Politechnicznym i przez ponad 20 lat pracował jako inżynier. W 1968 roku ukończył również studia historyczne, a w 1970 roku uzyskał stopień doktora. Pracował w Instytucie Historii Akademii Nauk Litewskiej SRS (później – Instytut Historii Litwy) oraz na Wydziale Historii Uniwersytetu Wileńskiego. Zaproponował nowe spojrzenie na historię Litwy, był wychowawcą kilku pokoleń litewskich historyków. W 2013 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi RP.

|

Profesor Edvardas Gudavičius (1929–2020) był największym historykiem czasów odbudowy i konsolidacji niepodległości Litwy. Chcąc wyliczyć najważniejsze prace, dokonane przez tego badacza, muszę wspomnieć przede wszystkim o kilku sprawach: Edvardas Gudavičius stworzył historyczną koncepcję europeizacji Litwy, dopełniając tym samym dzieła synchronizacji dziejów Litwy, Europy i świata; skonstruował wielką narrację, obejmującą całe tysiąclecie (1009–2009), która uwypukliła najważniejsze daty litewskiej historii, decydujące o losach narodu i państwa; odmalował wyrazisty portret pierwszego, a zarazem ostatniego króla Litwy Mendoga i ustalił dzień jego koronacji, 6 lipca, który ogłoszony został świętem państwowym; w programie telewizyjnym „Tajemnice przeszłości” razem ze swoim uczniem i współpracownikiem Alfredasem Bumblauskasem zademonstrował możliwość nowego myślenia i mówienia o współoddziaływaniu przeszłości i współczesności; dał podwaliny pod pierwszą szkołę mediewistyki, skupioną na Wydz...

Pozostało jeszcze 93% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się