Loreta – dziewczyna z ulicy Gwiaździstej

Oto ostatnie słowa Lorety Asanavičiūtė w Szpitalu Czerwonego Krzyża, zapisane na dokumentalnych kadrach wydarzeń nocy 13 stycznia. Zdaniem lekarki Vidy Kudzienė, która dyżurowała tamtej nocy i jako pierwsza oglądała przywiezioną z zajść pod wieżą telewizyjną Loretę, było jasne, że nie uda się jej uratować. Tkanki miękkie miednicy mniejszej zostały zmiażdżone przez gąsienice czołgu, krwawienia nie dawało się zahamować. „Loreta ciągle powtarzała: »Mamusiu, mamusiu...« Nie płakała, tylko jęczała... A my nie mogliśmy niczego zrobić...”.

|

„Loreta. Urodzona w 1967 roku. Adres? Ulica Gwiaździsta 4, mieszkania 26. Podaj numer telefonu. Cztery pięć dziewięć pięć czterdzieści. Czołg przejechał... … Doktorze, czy ja będę żyć?” Loreta Asanavičiūtė Noc 13 stycznia 1991 roku na całe życie wryje się w pamięci tych, którzy ją przeżyli. Zaledwie trzy dni wcześniej, 10 stycznia, prezydent ZSRS Michaił Gorbaczow oskarżył Radę Najwyższą Republiki Litewskiej o próbę przywrócenia ustroju burżuazyjnego i zażądał, aby uchylić wszystkie przyjęte dotychczas akty „antykonstytucyjne”. W Miasteczku Północnym (część wileńskiej dzielnicy Żyrmuny, gdzie w czasach sowieckich znajdowała się baza wojskowa – przyp. tłum.) zainstalowano punkt łączności satelitarnej z Moskwą. 11 stycznia powołany przez siły prosowieckie Komitet Ocalenia Narodowego ogłosił, że „bierze odpowiedzialność za los Republiki”. Tego samego dnia został zajęty Dom Prasy, obiekty wojskowe w różnych litewskich miastach, przejęty został wileński węzeł kolejowy. Zatrzymany został poc...

Pozostało jeszcze 92% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się