Przepięknie wydany tomik w czerwonej, aksamitnej okładce jest publikacją dwujęzyczną. Nie jest to pierwsze i jedyne wydanie książkowe twórczości Czesława Miłosza po łotewsku: wcześniej w Łotwie ukazały się tłumaczenia Zniewolonego umysłu (Sagūstītais prāts, przeł. Uldis Bērziņš, wyd. Zvaigzne ABC, Ryga 1998) i Rodzinnej Europy (Dzimtā Eiropa, przeł. Māris Salējs, wyd. Zvaigzne ABC, Ryga 2011), jak również pierwszy na rynku łotewskim zbiór wierszy poety Tie gaiteņi (pol. „Te korytarze”, przeł. Dagnija Dreika, wyd. Daugava, Jūrmala 2014), wybranych i przetłumaczonych przez Dagniję Dreikę, łotewską pisarkę, poetkę i tłumaczkę m.in. Henryka Sienkiewicza czy Karola Wojtyły. Ingmāra Balode w ułożonym przez siebie zbiorze przedstawia jednak bodaj najszerszy przekrój poezji noblisty z całego okresu jego życia, choć, co prawda, nie w porządku chronologicznym. Jak przyznaje…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!