„Dyskutujemy o tym od dziesięciu godzin”, „Mam nadzieję, że nie będzie pan dalej przeciągał bez sensu tej dyskusji”. Od między innymi tych słów, wypowiedzianych w 2016 roku rozpoczął się czas rosnącej popularności Sanny Marin w Finlandii. Na udostępnionych w mediach społecznościowych nagraniach 31-letnia wówczas przewodnicząca rady miasta Tampere strofuje radnych w czasie przedłużającej się dyskusji o tramwajach miejskich. Trzy lata później stanęła ona na czele rządu, a media społecznościowe odegrać miały w jej kadencji ponownie istotną rolę. Aby móc ocenić dobiegającą końca kadencję Sanny Marin, należy przyjrzeć się jej przeszłości oraz zaskakującej drodze kariery. Sanna Marin urodziła się w 1985 roku w Helsinkach, ale jej miastem jest przemysłowe Tampere. Rodzice Marin rozwiedli się (ojciec był alkoholikiem), kiedy była dzieckiem, wychowywana była przez matkę i jej nową partnerkę. Wychowywanie się w – jak określa to sama Marin – „tęczowej rodzinie”, bez politycznych tradycji czy koneksji, oraz to, że w czasie studiów na kierunku administracji publicznej parała się pracą w piekarni i na kasie, miało dodać jej w przyszłości autentyczności i przyczynić się do jej popularności. Jako najwcześniejszy przejaw swojego politycznego zaangażowania Marin wskazuje protest przeciwko wycince drzew w okresie uczęszczania do szkoły. Poważniejsza polityka przyszła niedługo później. W 2006 roku wstąpiła do Młodzieży Socjaldemokratycznej (młodzieżówki Partii Socjaldemokratycznej). W 2008 roku bez powodzenia startowała w wyborach do rady miasta Tampere, została jednak wybrana cztery lata później, by już w trakcie swojej pierwszej kadencji w radzie zostać jej przewodniczącą. W 2015 roku Marin została wybrana do parlamentu, a w 2019 roku objęła tekę ministra transportu w rządzie Anttiego Rinne. Już pół roku później, po skandalu w fińskim urzędzie pocztowym i związanej z tym dymisji premiera, zasiadłą w fotelu szefa rządu. Łut (nie)szczęścia Tak zawrotną karierę (w 7 lat od radnej miasta do najmłodszej szefowej rządu w Europie) Marin zawdzięcza przede wszystkim swoim umiejętnościom, choć też łutowi (nie)szczęścia. W styczniu 2019 roku, w trakcie kampanii wyborczej, przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej Antti Rinne ciężko zachorował, co sprawiło, że to Marin poprowadziła kampanię ugrupowania. Następnie, zaledwie kilka miesięcy po objęciu urzędu, Rinne po raz drugi „wyświadczył przysługę” i, w związku ze wspomnianym skandalem, podał się do dymisji. Socjaldemokraci wybrali Marin na nową przewodniczącą, a tym samym została kandydatką na urząd premiera. Wykorzystanie takich szans nie byłoby możliwe bez pewnych predyspozycji polityczki. Marko Junkkari, redaktor Helsingin Sanomat, stwierdził, że Marin jest przede wszystkim politykiem pragmatycznym. Wczesnym przykładem były wspomniane już posiedzenia rady miasta Tampere, na których 27-letnia Marin…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
