Początki kształtowania tożsamości wielu europejskich narodów przypadały na XIX wiek. Znacząco przyczyniły się do tego idee romantyzmu czerpiące z kultury ludowej, dawnych wierzeń oraz rodzimych języków. W tym czasie nastąpiło także przebudzenie estońskiej tożsamości narodowej, do czego przyczynił się między innymi epos Kalevipoeg. Pożycz mi swoją harfę, Vanemuine, Wspaniała opowieść porusza mi serce. Ze skarbu starych czasów Pragnę zaśpiewać pieśń. Obudźcie się głosy szarej przeszłości! Poruszcie się tajemnicze słowa, Które o lepszych czasach śpiewacie I o uroku piękniejszych dni! Chodź, mądra córko pieśniarza, Szybko oddal się od jeziora Endla! Zbyt długo już w srebrnym lustrze Swoje jedwabne włosy czesałaś. Pomóżcie mi oddać jej szary cień, Obrazować dawno zanikłe cechy Dzielnych bohaterów, potężnych czarowników Oraz wypraw syna Kaleva![1] W XIX wieku bracia Grimm zbierali niemieckie baśnie, starając się odtworzyć ich jak najbardziej pierwotny charakter. Joachim Lelewel dokonał tłuma...
Pozostało jeszcze 96% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.