Dialog kultur pamięci w regionie ULB

Koncepcja polskiej polityki wobec wschodnich sąsiadów Polski stworzona została przez Jerzego Giedroycia i Juliusza Mieroszewskiego i przedstawiona na łamach paryskiej „Kultury” jeszcze w latach 70. XX w. Koncepcja ta, już po obaleniu komunizmu w Polsce i po rozpadzie Związku Radzieckiego, stała się jedną z najważniejszych i najsilniej oddziałujących na politykę polskich władz na kierunku wschodnim. Strategia stworzona przez Giedroycia i Mieroszewskiego miała tworzyć wspólną przyszłość Polski i krajów ULB, a więc Ukrainy, Litwy i Białorusi, na fundamencie wzajemnego pojednania.

|

Książka „Dialog kultur pamięci w regionie ULB” poświęcona jest nie samej strategii i osiąganiu jej celów, ale przede wszystkim jej fundamentom – pojednaniu. Publikacja porusza kwestie istotne w stosunkach dwustronnych, pokazuje koncepcje i punkty zajmujące centralne miejsce w pamięci i micie narodowym wymienionych państw, pokazuje również jak te newralgiczne kwestie różnie postrzegane są przez sąsiadów, a nawet wewnątrz danego państwa, jak wpływają na wzajemne stosunki lub konflikt wewnątrz społeczeństwa. Zagadnieniem kluczowym dla rozważań nad wspólną pamięcią naturalnie jest dziedzictwo unii Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego oraz Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Narracja „nadwiślańska” opisując sojusz, unię i wspólne państwo używa superlatyw, dostrzega potęgę wspólnego państwa. Nad Niemnem pojawia się już dużo więcej krytyki i debaty na tej płaszczyźnie pokazują asymetrię między wpływową kulturą polską i powolną jej litewską. Litwini w polonizacji kraju w XIX wieku zidentyfikow...

Pozostało jeszcze 81% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się