W pierwszej połowie XVIII wieku Vitus Bering, duński żeglarz i odkrywca, podjął próbę zbadania północno-wschodnich krańców Azji. Jego pierwsza wyprawa w 1728 roku przyniosła cenne dane geograficzne w postaci map wybrzeży Kamczatki, nie udało mu się jednak jednoznacznie potwierdzić, że Azja jest oddzielona od kontynentu amerykańskiego. Bering, zdeterminowany, by rozwiać te wątpliwości, rozpoczął przygotowania do drugiej, znacznie większej ekspedycji. Jej celem było szczegółowe zbadanie i udokumentowanie północnych i wschodnich obszarów Azji, rejonów Japonii oraz zachodnich wybrzeży Ameryki Północnej. Do współpracy zaproszono wybitnych uczonych: astronoma Louisa de l'Isle de la Croyère’a, historyka Gerharda Friedricha Müllera, przyrodnika Johanna Georga Gmelina, później, na Kamczatce dołączył do nich również duński teolog i przyrodnik Georg Steller. Ekspedycja wyruszyła 4 czerwca 1741 roku z Zatoki Awaczyńskiej…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!