Południowy estoński był historycznie podzielony na dialekty tartuski, mulgi i võro, a jedynym z nich, który zachował znaczną liczbę rodzimych użytkowników (kilkadziesiąt tysięcy) jest võro, używany głównie w regionach Võru i Põlva w południowo-wschodniej Estonii. Aktywiści działający na rzecz zachowania języka võro przekonują, że dialekt ten na tyle różni się od standardowego estońskiego, że należy go uznać za odrębny język. Nie znajduje to jednak odzwierciedlenia w prawie, które stanowi, że estoński (oparty na odmianie północnej) jest jedynym językiem urzędowym w kraju. Võro pozostaje jednak żywym językiem: zorganizowano m.in. festiwal pieśni i tańca w języku võro Uma Pido, który po raz pierwszy odbył się w 2008 roku i dotychczas miał pięć edycji. Regularnie publikowana jest również literatura w języku võro. Kadri…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!