Inny język estoński: ochrona i popularyzacja języka võro

Estoński jest jednym z najmniejszych języków urzędowych w Europie, z ponad milionem użytkowników, dla których stanowi on język ojczysty. Historycznie, w Estonii mówiono co najmniej dwoma głównymi odmianami językowymi – literatura publikowana w Tartu od XVII do XIX wieku była tworzona w języku znacznie różniącym się od tego, którym mówiono w Tallinnie. Północna odmiana języka estońskiego zaczęła dominować w XIX wieku i stała się podstawą nowoczesnego standardowego języka estońskiego, podczas gdy południowy estoński zanikał, nie będąc nauczanym ani promowanym przez państwo.

|

Południowy estoński był historycznie podzielony na dialekty tartuski, mulgi i võro, a jedynym z nich, który zachował znaczną liczbę rodzimych użytkowników (kilkadziesiąt tysięcy) jest võro, używany głównie w regionach Võru i Põlva w południowo-wschodniej Estonii. Aktywiści działający na rzecz zachowania języka võro ​​przekonują, że dialekt ten na tyle różni się od standardowego estońskiego, że należy go uznać za odrębny język. Nie znajduje to jednak odzwierciedlenia w prawie, które stanowi, że estoński (oparty na odmianie północnej) jest jedynym językiem urzędowym w kraju. Võro ​​pozostaje jednak żywym językiem: zorganizowano m.in. festiwal pieśni i tańca w języku võro Uma Pido, który po raz pierwszy odbył się w 2008 roku i dotychczas miał pięć edycji. Regularnie publikowana jest również literatura w języku võro. Kadri Koreinik, naukowczyni z Uniwersytetu w Tartu, specjalizująca się m.in. w języku võro, oraz Sulev Iva, aktywista i nauczyciel języka võro, rozmawiali z Willem Mawhoodem z...

Pozostało jeszcze 97% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się