„Ale Łotwa będzie silniejsza”. Józef Piłsudski a stosunki Warszawy z Rygą

Z okazji 150-lecia urodzin Józefa Piłsudskiego warto się przyjrzeć także temu jak Naczelnik Polski widział relacje Polski z Łotwą. O tym stosunkowo mało się pisze, choć Piłsudski jest patronem polskiej szkoły w Dyneburgu, a każdy średnio rozgarnięty student historii kojarzy jego rolę w operacji łatgalskiej. Nie każdy jednak wie, że w zimowych miesiącach 1902 i 1903 roku „Ziuk” zamieszkiwał w Rydze, zresztą dość często tam bywał, miał już bowiem przed wybuchem I wojny światowej relacje z łotewskimi socjalistami, z którymi kontaktował się choćby podczas kongresów II Międzynarodówki. W okresie wielkiego konfliktu marzył o polskiej granicy na Dźwinie, zaś w latach 1918-1921 odegrał pozytywną rolę w relacjach Warszawy z Rygą, opowiadając się za pomocą Łotyszom w walce z bolszewikami, rezygnacją z Łatgalii i uznaniem historycznych granic Łotwy, co nie w smak było polskim ziemianom z Inflant Polskich i endecji. Jeszcze pod koniec lat osiemdziesiątych Jędrzej Giertych nie mógł Piłsudskiemu wybaczyć w swoim paszkwilu, że oddał Łotwie Iłłuksztańczyznę i Dyneburg z Krasławiem.