Jego zasługi dla współczesnej literatury litewskiej są nie do przecenienia – autora, który istotnie przyczynił się do powstania nowoczesnego języka poetyckiego, zalicza się do głównych modernizatorów liryki drugiej połowy XX wieku. Na legendę Martinaitisa składa się jednak znacznie więcej. O twórczości artysty trudno mówić w oderwaniu od jego barwnej biografii, nie sposób przedstawiać go, pomijając pozostałe działalności, którym z pasją się oddawał: eseista, tłumacz, krytyk literacki, badacz folkloru, nauczyciel akademicki, działacz społeczny… Chcąc objąć całość dokonań poety, tę listę należałoby wydłużać o wiele kolejnych określeń – bogatego życiorysu nie da się zamknąć w kilku słowach.
Marcelijus Martinaitis przyszedł na świat w niewielkiej żmudzkiej wsi Paserbentys w prima aprilis 1936 roku (zapewne niejednemu czytelnikowi przeszło przez myśl, że taką datę urodzin musiał wybrać sobie celowo…). Dzieciństwo i młodość poety upływały w cieniu wielkich wydarzeń historycznych – II wojny światowej, a następnie okupacji kraju. Doświadczenie wzrastania w otoczeniu tradycyjnej rolniczej kultury, która w warunkach przymusowej kolektywizacji ulegała gwałtownym, prowadzącym do degradacji, przemianom, stało się jednym z głównych tematów jego późniejszej twórczości. Pisarz wielokrotnie akcentował swój związek z ziemią, nazywał się „przedstawicielem kultury agrarnej doświadczającym jej rozpadu”. Miejsce pochodzenia i dramatyczny los ojczystej ziemi trwale zapisały się we wrażliwości artysty i stanowiły ważny…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Dołącz do naszej społeczności. Dzięki Twojej prenumeracie rozwijamy portal i publikujemy nowe artykuły.
