Murale z duszą. Artystyczne cuda na Pojezierzu Myśliborskim

Murale czasem stają się integralnym elementem miejskich tkanek, ingerując w nie na tyle, że na przykład o Marku „Looney” Rybkowskim powiedziano, że „pokolorował gdańskie ulice”[1]. Nieformalna galeria setek murali powstała pod przęsłami, przy zejściach i pod schodami szczecińskiej Trasy Zamkowej, głównej i efektownej widokowo drodze wjazdowej do miasta. Także w stolicy Pomorza Zachodniego na terenie Szkoły Podstawowej nr 46 przy ul. Felczaka powstał mural inspirowany pracami seniorów. Na elewacji przy ul. Wyszyńskiego w Szczecinku powstała w ramach Art Piknik Festiwal w 2015 roku malatura Strażnik Miasta, zaprojektowana przez polskiego surrealistę Tomasza Sętowskiego, wystawiającego w Nowym Jorku, Monachium, Frankfurcie nad Menem, Gandawie[2]. Co ważne również w dużo mniejszych ośrodkach, na tzw. prowincji, pojawiają się artystyczne fajerwerki, przykładem mogą być miasteczka Pojezierza Myśliborskiego i okolic.

Mural zamiast pomnika?

W ostatnich dwóch dekadach charakter murali wyraźnie ewoluował. Osiedlowy protest, na poły łobuzerski, igraszkę, stylistyczną wprawkę czy odskocznię zastąpiła dbałość o znaczenia. W środowisku pojawiły się nowe zjawiska, w tym kontrowersje. Dla wielu „starych” graficiarzy oficjalny, zamówiony, wyznaczony, legalny mural zaprzeczał idei wolnej, nieskrępowanej sztuki ulicznej, ze swej niejako natury antyestablishmentowej, pozasystemowej. Amatorów zaczęli wypierać profesjonaliści, muralowi poeci-filozofowie, malujący seriami jak wielcy pisarze swoje powieściowe cykle. Pojawiły się nowe techniki, tematy, konteksty: wirtualność, seksualizacja,…