Ilmārs Rimšēvičs kierował Bankiem Łotewskim – odpowiednikiem Narodowego Banku Polskiego – od 2001 roku. Gdy siedemnaście lat temu głosowano nad jego kandydaturą w Sejmie, wsparły go praktycznie wszystkie ugrupowania polityczne. „Za” odpowiedziało się 68 posłów, przeciwko zaledwie jeden, zaś wstrzymało się od głosu siedemnastu. Rimšēvičs, absolwent Ryskiego Uniwersytetu Technologicznego, a także amerykańskiego Uniwersyteu w Clarkson, w przeszłości był działaczem komsomołu, a także nauczycielem języka rosyjskiego. Współpracował z Łotewskim Frontem Narodowym, który wywalczył Łotwie niepodległość. W Waszyngtonie wraz z innymi ekonomistami opracował program uzdrowienia gospodarki łotewskiej „Latvija 2000”. Po tym jak w 2001 roku został szefem najważniejszej instytucji finansowej na Łotwie, Rimšēvičs był jeszcze dwukrotnie wybierany na to stanowisko przez kolejne parlamenty. Jesienią 2017 roku oświadczył, że nie będzie już ubiegać się o czwartą kadencję. „Wszystko zostało powiedziane – o zdrowiu, o wykształceniu. Euro zostało wprowadzone” – mówił w audycji Delfi TV z Jānisem Dombursem. Przyznał jednocześnie, że nie zamierza iść do łotewskiej polityki, ani robić kariery w międzynarodowych instytucjach finansowych. Wspominał bardziej o napisaniu książki i wykładach na Uniwersytecie Łotewskim. Rimšēvičs cieszył się odpowiednim zaufaniem zarówno rządzących polityków, jak i społeczeństwa. Aż do niedawna. W lutym bieżącego roku został oskarżony przez właściciela większościowego pakietu akcji Norvik Banka, swoją drogą obywatela Rosji i Wielkiej Brytanii, Grigorija Guselnikowa, o wielokrotnie domaganie się od niego łapówki. Nieco wcześniej inny bank oskarżył go o to samo, podając kwotę 100 000 euro, jakiej rzekomo miał zażądać. W tym samym czasie ABLV, trzeci największy na Łotwie bank, oskarżono o pranie brudnych pieniędzy. Rada nadzorcza Europejskiego Banku Centralnego wydała rekomendację zablokowania mu płatności, co też uczynił rząd w Rydze. Amerykański Departament Sprawiedliwości oskarżył ABLV o pranie brudnych pieniędzy, nie podając, skąd miałyby pochodzić. Guselnikow, jak i kilku innych łotewskich bankowców, tłumaczyło jednoczesne afery z Rimšēvičsem i ABLV jako zbieg okoliczności, jednak szef Banku Łotewskiego na zwołanej ad hoc konferencji prasowej stwierdził, że zarzuty są wyssane z palca, a on nie ustąpi ze stanowiska. Według niego afera była precyzyjnie zaplanowanym uderzeniem w jego osobę w odwecie za to, że dążył do transparentności łotewskiego systemu bankowego. Odnosi się to do zarzutów Guselnikowa, że po kilkukrotnej odmowie wręczenia łapówki jego bank dostawał niesłuszne kary od państwowego nadzoru bankowego. Specyfiką łotewskiego systemu bankowego jest bardzo wysoki poziom zagranicznych depozytów, zwłaszcza tych pochodzących z byłych republik sowieckich. Klienci detaliczni korzystają raczej z usług skandynawskich banków, mających tam swoje oddziały. Natomiast lokaty i inne instrumenty finansowe, na których gromadzono środki zza wschodniej granicy,…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
