Roman Gorecki-Mickiewicz: liberalizm jest dla pięknych i młodych

Roman Alexis Christian Gorecki-Mickiewicz urodził się w 1968 r. w Paryżu w rodzinie mówiącej w języku francuskim. Jest potomkiem Adama Mickiewicza, zaś jego rodzina od czasów powstania listopadowego mieszka w Paryżu. Jego prapradziadek Antoni Gorecki urodził się w 1787 r. w Wilnie, był przyjacielem Joachima Lelewela, walczył także w armii napoleońskiej. Roman Gorecki-Mickiewicz po odbyciu służby wojskowej we Francji związał się z biznesem, podróżował po wielu krajach takich jak Włochy, Hiszpania czy Wielka Brytania, gdzie każdorazowo podejmował pracę. Odbył jeden rok kursów w szkole biznesowej w Paryżu, a także studiował na specjalizacji „biznes w Europie Wschodniej” w Alzacji. W 1999 r. przyjechał na Litwę, gdzie znalazł żonę i gdzie urodziła się jego córka. Wcześniej pracował także w Polsce. Obecnie od piętnastu lat związany jest z firmą „De Facto Systema”, która produkuje skórzane materiały do jazdy konnej. Należy do Litewskiego Związku Wolności, z ramienia którego ubiegał się w 2015 r. o mandat radnego Wilna. Wstąpił do Frakcji Polskiej tejże partii. W 2018 r. wraz z przyjaciółmi założył komitet wilnian „Lokys”, który bez powodzenia startował w wyborach samorządowych. Obecnie ubiega się o mandat europarlamentarzysty na szóstej pozycji Litewskiego Związku Wolności.

Tomasz Otocki, Przegląd Bałtycki: Pierwsze pytanie chciałem zadać o wynik komitetu „Lokys” w wyborach samorządowych. Nie był Pan zadowolony.

Roman Gorecki-Mickiewicz: Nie ukrywam, że byłem rozczarowany, ale to trwało dwa dni. Nie mogę powiedzieć, że wynik mi się spodobał. Później analizowałem jednak, to co osiągnęliśmy. I jeśli weźmiemy ogólną liczbę głosów, która padła na AWPL-ZChR, na polskich kandydatów na innych listach, czy na „Lokys”, to trzeba dojść do jednego wniosku: Polacy, mieszkańcy Wilna, są niezadowoleni ze swoich polityków, nie głosowali w tych wyborach.

Jeśli zaś chodzi o „Lokys” to musimy wziąć pod uwagę czas inkubacji naszego pomysłu. Nie ma cudów. Po prostu za późno zarejestrowaliśmy komitet. Zanim ludzie zainteresują się „Lokysem”, musi minąć pewien czas. Jeśli spojrzymy jednak na nasz wynik, to nie jest zły. Moja idea była taka, żeby Polacy i Litwini startowali z jednej listy. I to się udało, głosowali na nas Litwini. Zagłosowało na nas około czterystu Litwinów i sześciuset Polaków. Jeśli ci Litwini, którzy byli na górze, spadliby, oznaczałoby to, że jesteśmy czysto etniczną listą. Okazało się na szczęście, że tak nie jest. Zależało nam, by zrobić wspólną listę także dla Białorusinów, staroobrzędowców, czy Rosjan, którzy nie mają związków z Kremlem.

Dostaliście 0,47%, na ile liczył Pan przed wyborami?

Od początku nie wierzyłem, że dostaniemy mandaty. Ale szczerze…