Szczęśliwe przypadki Aleksandry Rolowej

- Miałam w życiu gigantyczne szczęście – do tego można by streścić wspomnienia Aleksandry Rolowej, emerytowanej profesor Uniwersytetu im. Pēterisa Stučki w Rydze. W czasie wojny udało jej się z rodziną – dzięki przewidującej, mądrej decyzji ojca – uciec od Holocaustu, później upiekło jej się, gdy z powodzeniem trafiła na Uniwersytet Leningradzki, a w 1953 r. nie przyszła na żałobne uroczystości z okazji śmierci Stalina. Szczęście nie opuściło jej także dwadzieścia lat później, gdy z katedry Komunistycznej Partii Łotwy jej gensek Augusts Voss upomniał uczelnię, że zatrudnia specjalistkę od nikomu niepotrzebnej wiedzy. Zapraszam do zapoznania się z sylwetką Aleksandry Rolowej.

|

Z łotewskich Żydów Bohaterka wydanych właśnie w Niemczech wspomnień pt. "Ein jüdisches Leben aus dem Baltikum" ("Żydowskie życie z Nadbałtyki") urodziła się jesienią 1920 roku w rosyjskim miasteczku Uglicz, dokąd w czasie I wojny światowej wyjechali jej rodzice – Dawid Abramowicz, lekarz, absolwent tartuskiej medycyny, wcześniej studiujący w Berlinie i wychowany w niemieckiej kulturze, potrzebny był w głębi Rosji, matka – Rosa Lipkin-Abramowicz, absolwentka francuskiego liceum, także wywodziła się z Żydów łotewskich. Ślub rodzice Aleksandry Rolowej wzięli w 1916 roku w wielkiej synagodze w Sankt Petersburgu. W 1921 roku wraz z półroczną córeczką wrócili do niepodległej już Łotwy, z którą wiąże się początkowa część wspomnień Aleksandry Rolowej. Pierwszą część książki "Meine drei Leben" ("Moje trzy życia" – chodzi o życie w niepodległej Łotwie naznaczone niemieckością, Związku Sowieckim – jako badaczki słonecznej Italii i Republice Federalnej Niemiec po 1991 roku – starszej kobiety odnaj...

Pozostało jeszcze 94% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się