W krainie Szwedofinów

Pociąg jadący do centrum Helsinek (Helsingfors) mozolnie wjeżdża na peron. Ostatnie stacje: Oulunkylä, po szwedzku: Åggelby, Käpylä – w języku Augusta Strindberga Kottby, Pasila – w języku zachodnich sąsiadów Böle. Nazwy szwedzkie wypowiadane przez głośnik mile brzęczą w uchu i różnią się kardynalnie od fińskich. Nie jest więc tak, jak powiedziała we wrześniu 2014 roku w rozmowie ze mną Marija Aušrinė Pavilionienė, posłanka do litewskiego Sejmu, że nazw miejscowych w Europie się nie tłumaczy. Bynajmniej!

|

Szwedzkojęzyczne gminy w Finlandii. Mapa: Wikipedia. Czy w Finlandii doszło do zawładnięcia koleją przez okupantów szwedzkich? Czy dwujęzyczne nazwy to pokazówka przed szwedzkimi turystami? A skąd, po prostu dwujęzyczność wpisana jest w fińską codzienność co najmniej od 1922 roku, gdy doszło do uchwalenia aktu o językach państwowych. A po prawdzie –  szwedzkość wywarła dominujący wpływ na kształtowanie się społeczeństwa fińskiego parę wieków wcześniej. Język fiński został urzędowy dopiero w połowie XIX wieku, co popierał car Rosji – kraju, który sprawował kuratelę nad Finami do 1917 roku. Widzicie jakieś analogie do Litwy? Szwedzi założycielami Finlandii? Andreas Elfving, sekretarz Szwedzkiej Partii Ludowej w Finlandii, w rozmowie ze mną w 2014 roku powiedział: Historia populacji szwedzkojęzycznej w Finlandii różni się od historii wielu mniejszości w Europie. Dzisiejsza Finlandia i Szwecja były jednym państwem przez wieki do 1809 roku, kiedy to Finlandia stała się Wielkim Księstwem Imp...

Pozostało jeszcze 96% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się