Juris Kronbergs (1946–2020) to jedna z najważniejszych postaci w literaturze łotewskiej drugiej połowy XX i początku XXI wieku. Był twórcą pogranicza dwóch języków i kultur: łotewskiej oraz szwedzkiej. Urodził się tuż po II wojnie światowej w Sztokholmie, w rodzinie łotewskich emigrantów, którzy wyjechali do Szwecji w 1945 roku. Jego rodzice należeli do łotewskiego przedwojennego świata artystycznego: ojciec, Rūdolfs Kronbergs, był malarzem i aktorem, związanym z teatrami w Rydze i Lipawie, matka – Milda Karps – aktorką ryskiego Teatru Robotniczego działającego w latach 1926–1934. Rodzina nie odcięła się od swoich korzeni – mieszkała na sztokholmskim osiedlu zwanym „gettem inteligenckim” (łot. “inteliģences geto”), zasiedlonym przez przedstawicieli łotewskiej inteligencji, która po wojnie uciekła przed sowiecką okupacją. Należeli do niej m.in. pisarz Kārlis Skalbe, poetka Veronika Strēlerte, historyk Andrejs Johansons, malarz Niklāvs Strunke czy dyrygent Łotewskiej Opery Narodowej Teod...
Pozostało jeszcze 88% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.