Baltic Pipe w 2022 roku – czy to wciąż realne?

Drugie podejście

Plany utworzenia tzw. „Korytarza Bałtyckiego” miały swój początek jeszcze w latach 90., kiedy to Norwegia intensyfikowała wydobycie surowca ze swojego terytorium. Dopiero na początku XXI wieku, kiedy powstały plany utworzenia gazociągu „Skanled” między Norwegią, Danią a Szwecją, pojawiła się realna szansa na przedłużenie projektu o dodatkową nitkę w kierunku Polski, którą roboczo nazwano „Baltic Pipe”. Projekt ma połączyć gazociągiem Danię z Polską a jego przepustowość ma wynosić 10 mld³. W 2007 roku PGNiG zadeklarowało chęć udziału w projekcie stając się udziałowcem w konsorcjum budującym rurociąg Skanled. W tym samym czasie spółka wykupiła koncesje na szelfie kontynentalnym, gdzie znajdują się norweskie złoża gazu ziemnego. W następnych miesiącach PGNiG podpisała pierwsze umowy z duńską firmą energetyczną Energinet jak również z polskim operatorem Gaz-System, który zarządza rurociągami należącymi do Skarbu Państwa. Niestety, w 2009 roku, w związku z kryzysem ekonomicznym, budowę rurociągu Skanled zawieszono.

Kiedy Polska w drugiej dekadzie tego wieku ponownie zainteresowała się budową rurociągu postanowiono wrócić do projektu, jak również rozszerzyć go o Baltic Pipe. W 2017 roku rządy Polski i Danii podpisały memorandum w sprawie utworzenia projektu. Co ważne Komisja Europejska uznała Baltic Pipe za projekt strategiczny dla całej wspólnoty i sklasyfikowała go na pierwszym miejscu, jeśli chodzi o politykę energetyczną UE. Warto tutaj podkreślić, że obecna umowa na dostawy gazu ziemnego z Rosji do Polski kończy się w 2022 roku, czyli dokładnie wtedy, kiedy według rządu projekt Baltic Pipe ma zostać uruchomiony.

Zakres projektu

Podstawowym elementem łączącym dwa kraje przesyłowe (Dania, Polska) ma być rurociąg biegnący po dnie Bałtyku, który zapewni dwukierunkowy przesył gazu. Obecnie rekomendowaną trasą gazociągu jest wariant przez szwedzkie i polskie wody ekonomiczne oraz duńskie obszary morskie. Rozważano również trasę południową (strefa ekonomiczna Niemiec), jak i strefę północną (wody ekonomiczne Danii). Gazociąg ma mieć długość ok. 275 kilometrów. Po stronie polskiej gazociąg ma wejść na ląd w Niechorzu, a po stronie Duńskiej w południowej części Faxe. Z Niechorza gazociąg zostanie poprowadzony do pierwszej stacji zaworowej, gdzie pojawi się infrastruktura do dalszego przesyłu gazu.

Według informacji ze strony internetowej projektu, inwestycja ma być przeprowadzona w sposób możliwie mało inwazyjny dla środowiska, nadmierne zagrożenie dla otaczającej flory i fauny ma być zminimalizowane. W czasie budowy mogą pojawić się utrudnienia w żegludze w tym rejonie, ciężkie maszyny zajmą prawdopodobnie plaże, zostanie naruszone także dno morskie. Spółka Gaz-System zapowiedziała rozbudowę infrastruktury przesyłowej na terenie Polski do nawet 350 kilometrów, jak również wybudowanie dodatkowych tłoczni gazu (Goleniów, Odolanów, Gustorzyn).…