Rok 1917 w Finlandii: narodziny państwa w cieniu poważnego kryzysu

Parlament Wielkiego Księstwa Finlandii przyjął Deklarację Niepodległości 6 grudnia 1917 roku. Tak doniosłe wydarzenie nie dawało jednak zbyt wielu powodów do radości, ponieważ od kilku miesięcy w kraju rosło napięcie. Politycy nie mogli dojść do porozumienia, gazety prowadziły kampanie nienawiści, ludzie skarżyli się na drożyznę, masy strajkowały a organizacje paramilitarne gromadziły broń. Jakie były cechy kryzysu 1917 roku i dlaczego po ogłoszeniu niepodległości on nie tylko nie ucichł, lecz przerodził się w wojnę domową?

|

Przeczytaj także:  Od „Kalevali” do niepodległości Finlandii Nowe prawo wyborcze daje równość i uwypukla różnice Kryzys 1917 roku nie tylko podkreślił podziały społeczne, lecz również uruchomił wzajemną nienawiść między najuboższymi mieszkańcami kraju a resztą. Oczywiście ze sprzeczności klasowych, nierówności ekonomicznych i odmiennych interesów różnych grup zdawano sobie sprawę w Finlandii od zawsze, ale z reguły traktowane były one jako nieodłączny element życia w społeczeństwie. Dopiero gdy trudna rzeczywistość końca pierwszej wojny światowej skumulowała wiele rozmaitych problemów, na gruncie różnic rozwinęła się wrogość oraz konflikt, którego rozwiązanie było tym trudniejsze, im dłużej trwał. Aby zrozumieć źródła podziałów politycznych w Finlandii, należy cofnąć się do 1906 roku, kiedy wprowadzone zostało powszechne czynne i bierne prawo wyborcze w wyborach do parlamentu. Reformę tę kojarzy się przede wszystkim z ewenementem na skalę światową, czyli przyznaniem praw polityczn...

Pozostało jeszcze 93% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się