W połowie XVIII wieku państwo duńskie mogło pochwalić się szybkim rozwojem gospodarki, na co niebagatelny wpływ miały produkty pochodzące z zamorskich plantacji, jednocześnie znajdowało się w opóźnieniu w stosunku do swoich sąsiadów w zakresie nauki i kultury, co było to wynikiem wojen ze Szwecją. Sytuacja zmieniła się, kiedy na tron duński wstąpił Fryderyk V Oldenburg (1723–1766). Monarcha słynął z rozrywkowego życia i pochwały hedonizmu, ale jednocześnie rozumiał potrzebę rozwoju kultury i reformowania nauki. Otoczony zdolnymi ministrami, będącymi pod wpływem oświecenia, wywarł pozytywny wpływ na handel i przemysł swojego kraju. Pod rządami Fryderyka duński dwór stał się bliższy zwykłym ludziom, a w jego progi zaczęto zapraszać między innymi pisarzy. W 1745 roku otwarto Królewską Duńską Akademię Sztuk, a trzy lata później…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!