Dorożki i tramwaje konne. Transport publiczny w Wilnie na przełomie XIX i XX wieku

Dziś do szybkiego poruszania się po Wilnie służą m.in.: taksówki i trolejbusy. Na przełomie XIX i XX wieku transport w grodzie Giedymina wyglądał zgoła inaczej. Wilnianie i odwiedzający miasto podróżni korzystali z usług dorożkarzy, a od 1893 roku mogli też korzystać z usług tramwajów konnych.

|

Wilno na przełomie XIX i XX wieku bardzo się rozrosło. Wraz z rozwojem terytorialnym następował wzrost populacji miasta. W 1875 roku Wilno liczyło około 77 tysięcy mieszkańców, 22 lata później w mieście żyło już 154 tysiące osób, a w przeddzień wybuchu Wielkiej Wojny prawie 200 tysięcy. Dorożki Mieszkańcy dynamicznie rozwijającego się miasta, o ile było ich na to stać, mogli korzystać z usług wielu wileńskich dorożkarzy. Pierwsi z konnych taksówkarzy pojawili się w mieście jeszcze przed wybuchem powstania styczniowego. Do czasu pojawienia się tramwajów konnych, dorożki stanowiły głównym środek publicznej lokomocji w Wilnie. Na początku XX wieku ich liczebność wynosiła około tysiąca. Kres ich bytności na wileńskich brukach przypadł na okres międzywojenny, kiedy dorożki zostały wyparte przez nowocześniejsze środki zbiorowej komunikacji. W okresie od końca powstania styczniowego do wybuchu Wielkiej Wojny po grodzie Giedymina jeździło wiele różnych typów dorożek. Miejskie ulice przemierzał...

Pozostało jeszcze 91% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się