Dzień był mglisty i pochmurny. 16 lutego 1918 roku uchwalono niepodległość Litwy

16 lutego 1918 roku to jedna z najważniejszych dat dla współczesnej Litwy. To wtedy złożona z najważniejszych działaczy na rzecz niezależności młodego państwa Litewska Rada (Taryba) jednomyślnie zadecydowała o restytucji niepodległości państwa litewskiego. Ze stolicą w Wilnie, na etnograficzne litewskich terenach, z zerwaniem więzi łączących w przeszłości Litwę z innymi narodami. Przyszłe stosunki w państwie miał określić wybrany w demokratycznych wyborach Sejm Ustawodawczy. Taryba zwróciła się tego samego dnia do społeczności międzynarodowej o uznanie woli Litwinów. I jednego wśród nich Polaka, Stanisława Narutowicza, który podpis pod Aktem Niepodległości złożył w polskiej pisowni.

|

Skan Aktu 16 Lutego odnalezionego przez prof. Liudasa Mažylisa. "Dzień 16 lutego był mglisty" – pisał w swoich wspomnieniach członek Taryby Jurgis Šaulys. "Podpisanie aktu nastąpiło w skromnym pomieszczeniu litewskiego komitetu pomocy dla ofiar wojny, w równie skromnym domu przy ulicy Wielkiej w Wilnie. Promiennych nastrojów nie było i wśród sygnatariuszy, chociaż dawała się odczuć wielka ulga, że w ogłoszonym akcie nie było już mowy o zobowiązaniach wobec Niemców. Zdawano sobie sprawę, że walkę z okupantami trzeba będzie prowadzić nadal i Tarybę czeka jeszcze wiele trudów". Wspomniane trudy nie dotyczą tylko okupacji niemieckiej, która w lutym 1918 roku na terytorium dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego trwała w najlepsze. W ogłoszonej stolicy Litwini stanowili jedynie 2,6% mieszkańców, przeciwko niepodległości ogłoszonej bez porozumienia z Polską protestowali polscy mieszkańcy kraju, a sami Litwini zapału do niepodległości mieli więcej niż Ukraińcy czy Białorusini, ale o wiele mnie...

Pozostało jeszcze 95% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się