Zaskakujący może być fakt, że pierwsza śmierć estońskiego żołnierza podczas II wojny światowej nastąpiła nie w czasie sowieckiej inwazji na kraj w 1940 roku, ani też w czasie sowieckiego ataku na Finlandię, ani fińskiej kontrofensywy, ale dopiero w czasie operacji nazistowskich Niemiec o kryptonimie Barbarossa w lipcu 1941 roku. Natomiast pierwszy Estończyk, który stracił życie w walce w czasie II wojny światowej, poległ w surowych górach pod Narwikiem, na dalekiej północy Norwegii, 20 maja 1940 roku. Arnold Soinla, 26-letni sprzedawca i rolnik z gminy Kolga zginał w incydencie, który dziś nazwalibyśmy „bratobójczym ogniem” na zboczu góry Lillebalak, położonej na 68 stopniu szerokości geograficznej północnej. Soinla był jednym z 12 estońskich ochotników, których średni wiek wynosił 23 lata, którzy walczyli za Norwegię, u boku francuskich i brytyjskich sojuszników, przeciwko siłom nazistowskich Niemiec. Sześciu z dwunastu „norweskich chłopców”, estońskich ochotników walczących w Norwegi...
Pozostało jeszcze 96% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.