Generał Pēteris Radziņš. Przyjaciel Polski i Ukrainy, sympatyk Międzymorza

Choć był postacią niezwykle ważną dla przedwojennych stosunków polsko-łotewskich generał Pēteris Radziņš jest w Polsce postacią zupełnie zapomnianą. Na Łotwie odwrotnie – trwa właśnie festiwal upamiętniania generała. Rada miejska Rygi planuje nazwać część Krasta iela imieniem słynnego wojskowego, zaś dwa tygodnie temu obok Zamku Ryskiego odsłonięto tablicę upamiętniającą Radziņša. Cztery lata temu podczas wizyty ministra obrony Artisa Pabriksa w Wilnie generał Radziņš został upamiętniony tablicą po litewsku, na siedzibie dawnej szkoły wojskowej, w której studiował. Jest to jednak postać ważna nie tylko dla Łotyszy, ale także Polaków i Ukraińców. Generał należał do wielkich zwolenników wojskowej współpracy z Polską, zaś parę lat wcześniej walczył w szeregach armii hetmana Skoropadskiego na Ukrainie i w wojsku Ukraińskiej Republiki Ludowej. To dlatego dziś przez zwolenników przyjaźni Rygi i Kijowa wysuwany jest jako czołowa postać w historii stosunków łotewsko-ukraińskich, ikona projektu Międzymorza, nawet jeśli generał nie używał wprost tego określenia w swoich tekstach. A ze względu na swoje prawicowe przekonania stał się także wzorem dla łotewskich narodowców.

|

Walczył pod Mławą i Przasnyszem… Bogaty życiorys generała Gen. Pēteris Radziņš, fotografia portretowa w mundurze. Zdj. Narodowe Archiwum Cyfrowe. Generał Pēteris Valdemārs Radziņš urodził się wiosną 1880 roku w północnej części Łotwy, blisko obecnej granicy z Estonią, w chłopskiej rodzinie luterańskiej. W młodości kształcił się w szkole średniej w Valce. W 1898 roku jako ochotnik zaciągnął się do armii rosyjskiej, służbę rozpoczął w stacjonującym w Kownie 112 Uralskim Pułku Piechoty. Rok później został skierowany do Wileńskiej Szkoły Wojskowej, którą ukończył w 1901 roku, uzyskując stopień podporucznika. Służbę kontynuował na terenie guberni łomżyńskiej, w 24 Symbirskim Pułku Piechoty. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej w 1905 roku walczył w armii mandżurskiej po stronie Rosji. W 1907 roku Radziņš rozpoczął naukę w Akademii Sztabu Generalnego, co zaowocowało jego kolejnymi awansami. Łatwo nie było, bo na jedno miejsce w akademii czekało trzydziestu pretendentów. Studia ukończył w 1910 r...

Pozostało jeszcze 95% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się