Ugrupowania lewicowe w krajach bałtyckich powstały na przełomie XIX i XX wieku, początkowo jak w przypadku Łotewskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej będące sekcją socjaldemokratów rosyjskich. O niepodległości swoich krajów początkowo nie marzyły, snując plany budowy własnych ojczyzn w ramach federalnej Rosji. I tak choćby lewica łotewska domagała się, by w jednym organizmie terytorialnym połączyć ze sobą gubernie kurlandzką, inflancką i część witebskiej, obejmującą Łatgalię. Estończycy zaś chcieli zjednoczenia guberni estlandzkiej, obejmującej północną Estonię, z północną częścią guberni inflanckiej. Ostatecznie zostanie to przeprowadzone już pod koniec I wojny światowej. Przeczytaj także: Niebiesko-czarno-biała flaga na Długim Hermanie. Droga Estonii do niepodległości Rok 1918 wszystko zmieni, bo okaże się, że po wybuchu rewolucji październikowej w Rosji trzeba myśleć o budowie własnych niepodległych państw, w co lewica włączyła się równie ochoczo co ugrupowanie prawico...
Pozostało jeszcze 91% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.