„Evviva l’arte!” Sobota, 3 kwietnia 1897 roku. W Instytucie Muzycznym przy ul. Tamka w Warszawie gwar studenckich powitań. „Evviva l’arte!”. Klasa kontrapunktu, kompozycji i instrumentacji prof. Zygmunta Noskowskiego, do której uczęszcza Mikalojus Konstantinas Čiurlionis, liczy 4 studentów. Za dwa tygodnie Wielkanoc. Czy mama przywiezie z Druskienik wielkanocne baby i inne specjały? Wieczorem właduje Gienek w angliku (nie mogę Ciebie w innym palcie wyobrazić), rozpoczną się hałasy i wrzaski, a później zasiądziemy przykładnie do herbaty „z serem albo bez sera et caetera” – wspominał 27 grudnia 1901 roku w liście z Lipska do Eugeniusza Morawskiego, najwierniejszego druha. Z okresu 1896-1898 pochodzą kompozycje zebrane w zbiorku „Utwory fortepianowe okresu młodzieńczego”, zredagowanym przez Janinę Neniškytė (Klaipėda, 2000). Dwie z kompozycji były w 1900 roku wydrukowane w piśmie muzycznym „Meloman”. Przeczytaj także: Warszawskie adresy Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa Złoty Ry...
Pozostało jeszcze 92% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.


