Droga republik bałtyckich do niepodległości w znaczący sposób różniła się od pozostałych krajów związkowych ZSRR. Nie przystąpiły one do Wspólnoty Niepodległych Państw, prędko zgłosiły akces do Wspólnot Europejskich i NATO, upodabniając się raczej do państw satelickich, takich jak Polska czy Węgry. Na proeuropejską orientację i sukces w realizacji obranego kursu wpływ miało doświadczenie międzywojennej państwowości Litwy, Łotwy i Estonii, które nie tylko zakorzeniło kraje bałtyckie w kulturze zachodniej, ale i pozostało żywym wspomnieniem, do którego marzący o wolności mieszkańcy państw bałtyckich częstokroć się odwoływali w czasach ucisku. Nie bez znaczenia na ten proces, wynikający z niższego stopnia sowietyzacji nadbałtyckich ziem, miał wpływ fakt najpóźniejszego rozciągnięcia wpływów ZSRR na te tereny. Jednak i w obrębie tych trzech krajów można było dostrzec cechy uniemożliwiające zbiorczą charakterystykę. Na tle Litwy i Estonii szczególnie wyróżnia się przypadek Łotwy, która w sw...
Pozostało jeszcze 97% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.


