Co najmniej od VIII wieku, bo wtedy po raz pierwszy Skania zostaje wymieniona w dokumentach, region ten stanowił część ziem duńskich. Wszystko wskazuje też, że również chrześcijaństwo przybyło do Skanii zza cieśniny Öresund, za sprawą króla Duńczyków Haralda Sinozębego. Taki stan rzeczy utrzymywał się przez 800 lat, spośród których około 500, naznaczone było wojnami z rosnącą potęgą północnego sąsiada – Szwecji. Oba królestwa posiadały wyraźne ambicje do dominacji w regionie Morza Bałtyckiego. I oba potrzebowały do tego strategicznie położonych Cieśnin Duńskich. Tylko kontrola nad Sundem oraz Małym i Dużym Bełtem dawała prawdziwą kontrolę nad handlem morskim. O ekonomicznym znaczeniu cieśnin świadczy fakt, że tzw. cła sundzkie pobierane przez Danię od XV do XIX wieku od przepływających jednostek, stanowiły w XVI i XVII wieku dwie trzecie dochodów królestwa. Mapa Danii z atlasu "Theatrum orbis terrarum” Abrahama Orteliusa z 1570 r. Kluczowym, ale nie determinującym ostatecznie, wydarzen...
Pozostało jeszcze 92% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.