Stulecie łotewskiego konkordatu. „By katolików przeciągnąć na swoją stronę”

Wolna Łotwa, która powstała w 1918 roku, była w większości krajem protestanckim. Tak ułożyła się historia tego narodu. W Łatgalii jednak od wieków dominowali katolicy, a lokalni księża prowadzili działalność polityczną, by wspomnieć nazwiska takie jak Francis Trasuns, ksiądz i deputowany rosyjskiej Dumy Państwowej, przewodniczący Łatgalskiej Rady Ziemskiej, poseł na Sejm Łotwy. Państwu łotewskiemu zależało na tym, by katolicy pozostali lojalną grupą, zaś niepodległość Rygi, wywalczona od Rosji Sowieckiej, uznana przez kolejny podmiot międzynarodowy, jakim był Watykan. W takich warunkach doszło w 1922 roku do wynegocjowania i ratyfikacji konkordatu, pierwszego z serii konkordatów zawartego przez papieża Piusa XI.

|

Katolicy jako historyczna mniejszość Historycznie złożyło się, że najbardziej katolickim regionem Łotwy były dawne Inflanty Polskie, aż do I rozbioru Rzeczypospolitej znajdujące się pod władzą Rzeczypospolitej, po 1783 roku przyłączone do założonej przez Katarzynę II archidiecezji mohylewskiej. Wpływy katolicyzmu można było jednak także obserwować w powiecie iłuksztańskim, będącym częścią Kurlandii, a także w wielu miastach i wsiach na terenie Kurlandii, Semigalii czy Inflant Szwedzkich. Katolicy od pokoleń mieszkali także w Rydze, by wspomnieć uczęszczany przez nich kościół Matki Boskiej Bolesnej, ufundowany jeszcze pod koniec XVIII stulecia, m.in. ze środków Stanisława Augusta Poniatowskiego. Według danych statystycznych z 1920 roku 57,3% mieszkańców Łotwy deklarowało się jako luteranie, zaś 23,5% było katolikami (prawosławni, dziś prawie tak samo liczebni jak protestanci i katolicy, stanowili wtedy zaledwie 8,7% ludności). Nazywanie Łotwy z lat 20. i 30. XX wieku państwem protestanc...

Pozostało jeszcze 94% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się