W Brukseli zarabiał jako grajek i zecer Konarscy byli licznym rodem, ale średniozamożnym. Wyznanie ewangelickie przejęli oni jeszcze w czasach reformacji. Rodzina słynęła ponadto z patriotyzmu oraz tradycji wojskowych. Szymon Konarski urodził się we wsi Dobkiszki (dawne województwo trockie, wówczas departament łomżyński Księstwa Warszawskiego) 5 marca 1808 roku jako syn Jerzego-Stefana Konarskiego i Pauliny z Wiszniewskich. Ochrzczony został przez ks. Stanisława Mankiewicza w kościele reformowanym w Serejach (w czasach staropolskich w województwie trockim). W młodości zdradzał talenty muzyczne i poetyckie. Szymon Konarski walczył w powstaniu listopadowym, a po jego upadku został internowany przez Prusaków. Awansowany został na porucznika, a terenem jego walki były m.in. okolice Warszawy (np. Grochów). Udał się następnie do Brukseli, gdzie zarabiał na życie jako grajek weselny (flecista), pracownik fabryki zegarków oraz zecer. Powrócił do kraju w 1835 roku jako emisariusz. Był twórcą St...
Pozostało jeszcze 89% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.