Początek osadnictwa niemieckiego w Estonii to XII wiek, kiedy ziemie pogańskich plemion Estów stały się celem wypraw krzyżowych. Niemieccy krzyżowcy rywalizowali o te tereny z Danią oraz Szwecją. Ostatecznie w 1346 roku niemiecki Zakon Kawalerów Mieczowych uzyskał je od Danii drogą kupna. Zdobywcy narzucili swoje panowanie ludności podbitej, stając się właścicielami większości gruntów w kraju. Co spowodowało, że w czasie drugiej wojny światowej prawie wszyscy Niemcy zdecydowali się opuścić kraj zamieszkały przez nich od średniowiecza? Celem poniższego artykułu jest dokładne przedstawienie przebiegu emigracji mniejszości niemieckiej, a także opisanie w zarysie zmiany jej położenia na przestrzeni lat, w szczególności w okresie międzywojennym. Następstwem sekularyzacji państwa zakonnego w Inflantach w 1561 roku była pierwsza wojna północna między Rzeczpospolitą, Danią, Szwecją i Carstwem…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

