Po odzyskaniu niepodległości, na Łotwie zdecydowano się przyjąć restrykcyjne zasady naturalizacji. Obywatelstwo przywrócono jedynie tym osobom, które posiadały je przed 16/17 czerwca 1940 roku, oraz ich potomkom. Zgodnie z postanowieniem parlamentu o zasadach naturalizacji i obywatelstwie na Łotwie z 15 października 1991 roku, a następnie przyjętą ustawą o obywatelstwie z 22 czerwca 1994 roku wprowadzono cztery kategorie osób przebywających stale na Łotwie: obywatele, obywatele innych państw, nieobywatele oraz bezpaństwowcy. Status nieobywatela przyznano byłym obywatelom ZSRR, przebywającym na terenie Łotwy, ale nie będących obywatelami żadnego innego państwa. Ekskluzywna ustawa o obywatelstwie była krytykowana przez środowisko międzynarodowe, w tym Unię Europejską, Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Radę Europy i Rosję. Presja międzynarodowa spowodowała, że Łotwa wprowadziła stosowne poprawki ułatwiając dostęp do obywatelstwa dla nieobywateli. W okresie przedakcesyjnym...
Pozostało jeszcze 84% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.