Tegoroczny hokejowy czempionat rozgrywany był w fińskim Tampere i łotewskiej Rydze. Pierwotnie impreza miała się odbyć w Petersburgu, ale z powodu wojny Rosji przeciwko Ukrainie została przeniesiona do wspomnianych miast. Także reprezentacje Rosji i Białorusi zostały wykluczone z udziału. Ostatecznie na podium znalazły się aż dwie reprezentacje "bałtyckie". Okazjonalnym fanom hokeja jako pierwsze do głowy przychodzą zapewne Szwecja i Finlandia (obrońca tytułu z 2022 roku). Nic bardziej mylnego. Brąz zdobyła Łotwa, a srebro – Niemcy. Mistrzem Świata została Kanada. Warto się przyjrzeć sukcesom pierwszej z wymienionych drużyn. Sport narodowy Niespełna dwumilionowa Łotwa wystawiła drużynę, która potrafiła pokonać znacznie silniejszych i bardziej utytułowanych przeciwników. Pomimo to, trudno mówić o przypadku. Hokej na lodzie to jeden z najpopularniejszych sportów na Łotwie. W kraju trenuje aż 7900 zarejestrowanych zawodników i zawodniczek. Dla porównania, w wielokrotnie ludniejszej Polsce to niespełna 4000. Hokej ma tam także długą i bogatą tradycję. Pierwszy mecz hokejowy na ziemiach dzisiejszej Łotwy odbył się już w 1909 roku. Wówczas bardziej popularną wersją tego sportu była gra w bandy. W uproszczeniu, między bandy a hokejem na lodzie (zwanym wówczas „hokejem kanadyjskim”) występuje kilka różnic: w bandy w każdej z drużyn występuje zwykle 11 zawodników, strzelają oni do większych bramek i grają nie krążkami a małymi piłkami. Z czasem na Łotwie wersja “kanadyjska” wyparła “bandy”. Krajowa federacja hokejowa powstała w 1930 roku, rozgrywki ligowe wystartowały w następnym roku, a reprezentacja rozegrała swój pierwszy mecz dwa lata później. Łotysze pokonali wówczas Litwę 3:0. Do 1940 roku Łotysze rozegrali 26 meczów międzynarodowych, z których wygrali zaledwie 6, 16 przegrali, a 4 zremisowali. Nie było to jednak przeszkodą, by wystąpić w kilku imprezach rangi mistrzowskiej. Łotysze grali 4 razy na Mistrzostwach Świata i raz na Igrzyskach Olimpijskich (w 1936 roku). W następstwie II wojny światowej Łotwa została anektowana przez Związek Radziecki, co na pół wieku uniemożliwiło uczestnictwo kraju pod własną flagą. Po wojnie, do Rygi przybyła radziecka delegacja, aby zapoznać się z zasadami “hokeja kanadyjskiego” w celu wprowadzenia planu zastąpienia wiodącej dotychczas wersji “bandy”. Wszystko po to, aby docelowo móc rywalizować z powodzeniem na Igrzyskach Olimpijskich. Rozwiązana została także krajowa liga hokejowa. Sport ten jednak uprawiano dalej, a łotewskie drużyny występowały w lidzie radzieckiej. Założona w 1946 roku drużyna Dinamo Ryga grała przez wiele sezonów w najwyższej klasie rozgrywkowej Związku Radzieckiego, a w 1988 zdobyła wicemistrzostwo. Inne drużyny z Łotwy, takie jak RVR czy VEF grały na niższych poziomach ligowych. W reprezentacji ZSRR grało kilku…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
