W ciągu 100 lat Kallio wraz z sąsiednią dzielnicą Sörnäinen wspólnie stały się ekonomicznym i przemysłowym centrum stolicy, dokąd z całego kraju ściągali Finowie w poszukiwaniu lepszego losu. Wolne miejsca pracy w fabrykach przyciągały wczorajszych chłopów skuszonych perspektywą dobrego zarobku, co sprawiło, że dzielnica Kallio szybko przeobraziła się w rejon zamieszkany głównie przez proletariat.
Pod koniec XIX stulecia Kallio było zabudowane w większości dwupiętrowymi drewnianymi domami, w których mieszkało po kilka rodzin. Kamienice w stylu północnego modernizmu powstały dopiero po 1900 roku, kiedy liczba ludności dzielnicy za sprawą migracji zarobkowej i szybkiego rozwoju sięgnęła 18 tysięcy osób. W przybliżeniu, współczesne Kallio liczy tyle samo mieszkańców, co czyni je jednym z silniej tętniących życiem rejonów miasta, na równi Punavuori i Sörnäinen. Część Kallio, która jest też znana pod nazwa Torkkelinmäki, jest najgęściej zaludnionym obszarem w całej Finlandii. Tu na niecałych dwóch dziesiątych kilometra kwadratowego mieszka ponad 7 tys. osób. W porównaniu odpowiada to gęstości zaludnienia nowojorskiego Manhattanu. Co prawda duch dzielnicy bardziej przypomina Brooklyn, co sprawia, że Kallio jest dziś ulubionym miejscem młodzieży, studentów, bezdzietnych karierowiczów i artystów.
Bohema i bezdomni
Mieszkania w Kallio najczęściej mają niewielki metraż, dlatego też są mało popularne wśród rodzin z dziećmi. Przekrój demograficzny dzisiejszego Kallio ilustruje fakt, że jeszcze w latach 40. XX wieku w młodszych klasach lokalnych szkół było koło 1600 dzieci, dziś liczba uczniów rzadko przekracza liczbę trzystu. Dawniej w tej samej szkole, w dawnych czasach noszącej nazwę ludowej, edukację odebrała nawet prezydent Finlandii Tarja Halonen, która co ciekawe nadal mieszka w okolicy, w której się wychowała. Halonen można spotkać jak spaceruje wraz z mężem po parku Tokoinranta lub w czasie zakupów na krytym targu Hakaniemen.
Nowoczesne Kallio jest podzielone na „linie” (nazwa równoległych, numerowanych alei: Ensi linja, Toinen linja, Kolmas linja, Neljäs linja, Viides linja – przy. tłum.) – podobnie jak wyspa Wasiljewska w Petersburgu. W sumie jest pięć linii, zaś szóstą, nieoficjalną jest bar o tej samej nazwie – Kuudes Linja (fin. Szósta Linia). Linie są najruchliwszą częścią Kallio, w której mieszka około 12 tys. osób. Początkowo planowano dziewięć linii, ale taki podział został porzucony: terytorium dzielnicy, zgodnie z jej nazwą, było zbyt kamieniste, a układanie prostych ulic wymagało zbyt wielkich zasobów. W rezultacie planiści miejscy doszli do układu, który bardziej organicznie wpasowuje się w naturalny krajobraz, dzięki czemu we współczesnym Kallio można znaleźć doskonale proste, ale również przytulne kręte uliczki.
Inną częścią Kallio jest wspomniana wcześniej malownicza otoczona zielenią okolica…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Dołącz do naszej społeczności. Dzięki prenumeracie rozwijamy portal i publikujemy nowe artykuły.
