Raimonds Vējonis nowym prezydentem Łotwy

Posiedzenie 100-osobowej Saeimy rozpoczęło się o 10:00 czasu ryskiego. Posłowie mieli do wyboru czterech kandydatów: posłów Mārtiņša Bondarsa i Siergieja Dołgopołowa, sędziego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Egilsa Levitsa oraz ministra obrony Raimondsa Vējonisa. Kandydaturę Bondarsa wystawił opozycyjny Łotewski Związek Regionów, Dołgopołowa – także opozycyjna Socjaldemokratyczna Partia „Zgoda”. Za kandydaturą Levitsa opowiadało się wchodzące w skład koalicji rządowej Zjednoczenie Narodowe, Vējonisa poparły współtworzące koalicję Jedność oraz Związek Zielonych i Rolników.

W czterech kolejnych turach żadnemu z kandydatów nie udało się zdobyć wymaganej przez Konstytucję większości 51 głosów. W II turze głosowania odpadł  Mārtiņš Bondars, a w kolejnej – Siergiej Dołgopołow. W IV turze Raimonds Vējonis uzyskał 46 głosów, a Egils Levits – 26 głosów. Po godzinie 17:00 przeprowadzono ostatnią, piątą rundę głosowania z udziałem samego Vējonisa. Za jego kandydaturą opowiedziało się 55 posłów, przeciwko – 42.

Po ogłoszeniu oficjalnych wyników wyborów prezydent-elekt wziął udział w konferencji prasowej. Priorytetami prezydentury Vējonisa będzie bezpieczeństwo wewnętrzne i międzynarodowe: wzmocnienie sił zbrojnych oraz zwiększenie obecności NATO w regionie. Vējonis zapowiedział również wspieranie biznesu w tworzeniu nowych miejsc pracy. Według prezydenta-elekta dalszy rozwój kraju będzie zależał od współpracy wszystkich sił politycznych.

Kadencja urzędującego prezydenta Andrisa Bērziņša upływa 7 lipca br. Ceremonia zaprzysiężenia Vējonisa odbędzie się dzień później. Raimonds Vējonis będzie piątym prezydentem Republiki Łotewskiej od czasu odzyskania niepodległości w 1991 roku, a dziewiątym w całej historii państwa.

Raimonds Vējonis ma 48 lat, urodził się w Ostrowie w obwodzie pskowskim w Rosji, studiował biologię na Łotewskim Uniwersytecie Państwowym w Rydze, odbył również studia inżynierskie w Tampere i Tallinnie. W latach 1989-2002 pracował w administracji ochrony środowiska. Od 2002 do 2011 roku w kilku kolejnych gabinetach pełnił funkcję ministra ochrony środowiska. W 2011 roku został wybrany posłem Saeimy jako kandydat Związku Zielonych i Rolników. 22 stycznia 2014 roku objął funkcję ministra obrony w rządzie Laimdoty Straujumy.