Pomnik Zwycięstwa został odsłonięty w listopadzie 1985 r., na parę lat przez upadkiem Łotwy Sowieckiej na terenie Parku Zwycięstwa (co ciekawe, jego nazwa nie nawiązuje w ogóle do czasów sowieckich, a do zwycięstwa nad wojskami Bermondta-Awałowa w 1919 r.), w dzielnicy Rygi zwanej „Pardaugawą”, czy „Zadźwiniem”. Pomnik, którego centralnym elementem jest obelisk o wysokości 79 metrów zwieńczony gwiazdą, pokryty dolomitem z Saremy, zaprojektował kolektyw złożony z rzeźbiarzy łotewskich i rosyjskich. Po upadku Związku Sowieckiego pomnik bywał przedmiotem kontrowersji, gdyż co roku odbywają się pod nim obchody tzw. Dnia Zwycięstwa, który w dniu 9 maja gromadzi nawet 150 tys. ryżan. Pod pomnik chodzi się także w dniu wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej 22 czerwca, a także w rocznicę „wyzwolenia Rygi” 13 października. Ze…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!


