Wybory bez Wilna, Kłajpedy i Połągi Z oczywistych względów wybory nie mogły się odbyć na całym terytorium, do którego pretendowało młode państwo litewskie, nieuznane jeszcze na arenie międzynarodowej (a rozmach Litwini mieli ogromny, domagając się przyłączenia m.in. Suwałk, Białegostoku czy Grodna). Prawa głosu zostali pozbawieni mieszkańcy Wileńszczyzny, w tym czasie będącej pod administracją Polaków, litewskich Prus Wschodnich, a także Połągi, która znajdowała się pod władzą łotewską. Ogółem Sejm Ustawodawczy miał być wielki i liczyć 229 posłów, jednak na terytoriach kontrolowanych przez państwo litewskie udało się wybrać o połowę mniej. Kolejka głosujących w Radziwiliszkach w czasie wyborów do Sejmu Ustawodawczego w kwietniu 1920 r. Zdj. LCVA. Przeczytaj także: Litewska flaga na Kurfürstenstraße. Sto lat stosunków litewsko-niemieckich Mimo to, a może także dla tego, wyborcy stawili się do urn licznie – oblicza się, że w dziesięciu okręgach głosować poszło nawet 90% obywateli. ...
Pozostało jeszcze 95% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.