ŁOTWA 13-27 stycznia – Łotwa obchodziła 25-tą rocznicę barykad, wspominając obronę własnej suwerenności przed sowieckim najazdem. 20 stycznia o godz. 9:00 posłowie wzięli udział w ekumenicznym nabożeństwie w ryskiej katedrze, później zapalili pamiątkowy ogień na Placu Tumskim. Ma się tlić ku pamięci tych, którzy w styczniu 1991 roku oddali życie za Łotwę. Posłowie składali także kwiaty na Cmentarzu Leśnym oraz wzięli udział w uroczystości wręczenia odznaczeń uczestnikom barykad w Czerwonej Sali Sejmu oraz złożeniu kwiatów pod Pomnikiem Wolności i w rejonie Bastejkalns. Późnym popołudniem nastąpiła prezentacja długo oczekiwanej publikacji – „Janvāra hronika. Latvijas Republikas Augstākās padomes barikāžu laika preses relīzes” („Kronika styczniowa. Oświadczenia prasowe Rady Najwyższej Republiki Łotewskiej w czasie barykad”). 20 stycznia świętowała także odchodząca premier Laimdota Straujuma. Wzięła udział w większości wydarzeń, w których brali udział także posłowie. W specjalnym spotkaniu w gabinecie ministrów uczestniczyli premier Łotwy okresu barykad Ivars Godmanis oraz ówczesny minister spraw zagranicznych Jānis Jurkāns. 11 lutego – Sejm Łotwy zatwierdza na stanowisku premiera kraju Mārisa Kučinskisa, działacza Związku Zielonych i Rolników, dotychczas słabszej partii koalicyjnej. Vienotība, czyli Jedność, traci stanowisko szefa rządu. O prestiżową klęskę partii oskarżana jest Solvita Āboltiņa, która uparła się, by zostać premierem mimo braku poparcia narodowców łotewskich, trzeciej partii koalicyjnej, a także frakcji liberalnej w łonie Jedności. Nowy premier Kučinskis ma 54 lata, z wykształcenia jest ekonomistą, związany był jako samorządowiec z Valmierą, należał do oligarchicznej Partii Ludowej, później związał się z regionalną Partią Lipawską, wchodzącą w skład Związku Zielonych i Rolników. W lutym 2016 roku ta ostatnia partia cieszy się poparciem 18,1% wyborców, podczas gdy najsilniejsza do niedawna partia Jedność może liczyć na 5,4% głosów. ZZS jest tym samym najbardziej popularnym ugrupowaniem łotewskim i ustępuje rosyjskiej Zgodzie jedynie o 0,4% głosów. 8 i 9 maja – Łotwa obchodziła rocznicę zakończenia II wojny światowej. Dla jednych – rocznica wyzwolenia od faszyzmu, dla drugich – początek drugiej okupacji sowieckiej. – II wojna światowa, która skończyła się 71 lat temu, nie przyniosła niestety ani wolności, ani pokoju dla Łotwy, ani dla paru innych krajów europejskich. Po jej zakończeniu nastąpiły lata niewoli. 8 maja to data, gdy nowe i lepsze życie zaczęło się w wielu krajach na świecie, podczas gdy na Łotwie jedna okupacja zastąpiła drugą, ta sowiecka nie była wcale bardziej ludzka niż poprzednia – te słowa w kompleksie pamięci w Salaspils (byłym obozie koncentracyjnym) wygłosił szef rządu Łotwy Māris Kučinskis. Z kolei 9 maja Rosjanie i rosyjskojęzyczni na Łotwie świętowali Dzień…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
