Kazimierz Kleina urodził się w 1958 roku na Kaszubach. Studiował na Wydziale Ekonomiki Transportu i na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Uzyskał magisterium z ekonomiki transportu morskiego. Podjął pracę jako nauczyciel w Żukowie. W latach 1990-1993 pełnił funkcję burmistrza Łeby, następnie zaś wojewody słupskiego. W 1997 roku został wybrany senatorem z tego województwa. Po odejściu z Senatu zasiadał w sejmiku województwa pomorskiego. W latach 2005-2007 sprawował mandat posła na Sejm, wygłosił wówczas pierwsze przemówienie po kaszubsku w polskim parlamencie, następnie zaś powrócił do Senatu, gdzie zasiada nieprzerwanie od 2007 roku. W latach 2007-2015, przez trzy kadencje parlamentu, stał na czele grupy polsko-łotewskiej. W 2015 roku został odznaczony w Rydze Orderem Trzech Gwiazd. Od lat działa w Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim. Tomasz Otocki, Przegląd Bałtycki: Panie Senatorze, spotkaliśmy się, żeby mówić o Łotwie. Mamy ku temu powody, przez całe lata był Pan przewodniczącym polsko-łotewskiej grupy parlamentarnej, teraz jest Pan jej wiceprzewodniczącym. Nasz portal zajmuje się jednak całym regionem Bałtyku. W Pańskim życiorysie możemy wyczytać, że pochodzi Pan z Pomorza, był Pan burmistrzem Łeby, wojewodą słupskim, od lat jest Pan senatorem z województwa pomorskiego. Czy czuje się Pan człowiekiem Bałtyku? Kazimierz Kleina: Zdecydowanie tak. Bałtyk, rozumiany jako szerszy region, bo do niego należałoby zaliczyć także Litwę, Łotwę, Estonię i obwód kaliningradzki, jest mi niezmiernie bliski, podobnie jak cała tradycja Pomorza. Natomiast jeśli wyjdziemy dalej poza województwo pomorskie, to krajem od lat szczególnie mi bliskim jest Łotwa, z którą czuję się silnie związany, choć nie mam tam żadnych korzeni rodzinnych. Co ciekawe, moje związki z Łotwą zaczęły się jeszcze w czasach studenckich, kiedy Łotwa fascynowała mnie jako taka odrębna część Związku Sowieckiego, w której istniało poczucie pewnej odrębności. Moje studenckie fascynacje wzięły się m.in. z tego, że studiowałem razem z Krzysztofem Figlem, obecnym konsulem honorowym Łotwy w Gdańsku. Interesowaliśmy się wtedy krajami bałtyckimi, mogę nawet powiedzieć, że to on mnie do tego zachęcał. Czyli zainteresowanie Łotwą zaczęło się u Pana dużo wcześniej zanim trafił Pan do polityki. Rzeczywiście tak było. W jakimś sensie dla nas ludzi zaangażowanych w sprawy publiczne na Pomorzu, w latach osiemdziesiątych, ten kierunek był oczywisty. Mam na myśli osoby będące członkami Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego (ZKP). Kwestia sąsiedztwa bałtyckiego była dla nas Kaszubów bardzo ważna. Jeśli przypominam sobie Lecha Bądkowskiego, znanego dziennikarza, pisarza i działacza regionalnego, ówczesnego lidera ZKP, to on zawsze podkreślał wagę innych krajów leżących w regionie Bałtyku. Wielokrotnie o tym rozmawialiśmy. Zresztą Lech Bądkowski miał wtedy wizję wyzwolenia się krajów bałtyckich,…
Treść dostępna dla prenumeratorów
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
