Miejsce niedźwiedzia w wierzeniach fińskich

Niedźwiedź – istota humanoidalna Skąd jest rodem niedźwiedź? Z rodu Ewy i Adama, z ojca Immitär, matki Hongatar[1][2]. W wierzeniach fińskich, podobnie jak u wielu innych ludów, niedźwiedź był uznawany za istotę szczególnie podobną człowiekowi. O tym podobieństwie świadczyły liczne zachowania, a także cechy fizyczne tych zwierząt. Według Jakutów znad Kołymy niedźwiedź był nawet rozumniejszy od człowieka, jednak nie używał mowy, żeby nie płacić podatków[3]. Prawdopodobnie to przede wszystkim umiejętność stawania na dwóch łapach odróżniała niedźwiedzia od innych zwierząt i upodabniała go do człowieka w oczach dawnych ludzi[4]. Być może takimi cechami były również wspinanie się na drzewa czy wszystkożerność. W folklorze wielu regionów, m.in., Skandynawii, Syberii czy Ameryki Północnej występuje motyw dziecka wychowanego przez niedźwiedzie, co prawdopodobnie brało swój początek z zaobserwowanych rzeczywistych dobrych kontaktów niedźwiedzi z dziećmi[5]. Z XIX i XX wieku pochodzą liczne relacje świadków opisujące te zwierzęta pozwalające dzieciom wchodzić sobie na grzbiet czy się przytulać[6]. Do tego dochodzi powszechnie występujący motyw utrzymywania związków między kobietami a niedźwiedziami obejmujący zasięgiem przede wszystkim północne rejony Europy i Azji oraz Ameryki Północnej[7]. Według podań niedźwiedzie porywały kobiety, by żyć z nimi jak mąż z żoną. Co ciekawe, zwierzęta te dbały o kobiety, a one często wolały żyć z…