Od ostatniego królestwa średniowiecza do nowoczesnej demokracji

Kilka lat temu jeden ze znanych francuskich polityków uznał, że nie warto bronić takich krajów jak bałtyckie, skoro nie znalazły się one nawet w granicach Imperium Rzymskiego. Ten polityk zademonstrował swoistą interpretację historii, która odzwierciedla zarazem „dystans wiedzy”. Celem tego wykładu jest odkrycie Litwy i jej miejsca w europejskiej historii, a jednocześnie jej związków z daleką i bliską Francją.

|

Wykład wygłoszony przez Rektora Uniwersytetu Wileńskiego Rimvydasa Petrauskasa w Wielkim Amfiteatrze Uniwersytetu Sorbona 12 września 2024 roku z okazji inauguracji Sezonu Litwy we Francji. Ostatni poganie i francuscy rycerze na Litwie Średniowieczna Litwa była wyjątkowym krajem pod wieloma względami. Po raz pierwszy wspomniana w źródłach historycznych dopiero w 1009 roku, przez długi czas pozostawała na obrzeżach Europy, mało znana i rozpoznana, by w XIII i XIV wieku po zajęciu księstw ruskich urosnąć do rozmiarów mocarstwa, swego rodzaju średniowiecznego imperium, rozciągającego się od Morza Bałtyckiego do Czarnego. Jednocześnie pozostała ostatnim w Europie krajem pogańskim, otoczonym przez chrześcijańskich sąsiadów, tak katolików, jak i prawosławnych. Litwa stała się ostatnim królestwem średniowiecza, gdy w połowie XIII wieku jej władca Mendog został koronowany z błogosławieństwem rzymskiego papieża Innocentego IV. Jednak już wkrótce kraj na powrót popadł w pogaństwo i na ponad sto ...

Pozostało jeszcze 96% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się