Arūnas Gelūnas: Sowieci nie znosili Kowna

Najtrudniejszy dla Kowna był czas sowiecki. O ile przed 1940 r. miasto rozwijało się dynamicznie, a do dziś chlubą Litwy pozostaje jego modernizm, to po wojnie nazywane było „burżuazyjną stolicą” ze wszystkim złem, które się z tym wiązało. Nikt nie badał tego naukowo, historię o przedwojennym sukcesie przemilczano, marginalizowano. A ja wyrastałem wśród tych budynków i niewiele o nich wiedziałem. Kowno zresztą w ogóle było na cenzurowanym, jeśli weźmiemy np. historię samospalenia Romasa Kalanty na lokalnej alei Wolności, która była centralną aleją przedwojennego Kowna, kowieński teatr czy kronikę kościoła katolickiego – mówi w rozmowie z Przeglądem Bałtyckim Arūnas Gelūnas, były minister kultury i ambasador Litwy przy UNESCO, od jesieni 2016 r. poseł na Sejm Litwy.

|

Arūnas Gelūnas urodził się w 1968 r. w Kownie, jego rodzina pochodzi z okolic Wiłkomierza. W latach 1988–1994 kształcił się w katedrze grafiki Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych, studiował także w katedrze malarstwa japońskiego w Tokijskim Uniwersytecie Sztuki. W 2001 r. obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Witolda Wielkiego w Kownie poświęconą filozofii Kitarō Nishidy i Maurice'a Merleau-Ponty'ego. Od 1997 r. pracował w kowieńskiej filii Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych jako wykładowca grafiki, następnie był profesorem wizytującym w centrum orientalistyki Uniwersytetu Wileńskiego. W 2004 r. został prorektorem Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych ds. studiów. W 2010 r. z nominacji Partii Wskrzeszenia Narodowego został ministrem kultury w rządzie Andriusa Kubiliusa, na tym stanowisku pozostał do jesieni 2012 r. Później przez cztery lata był ambasadorem Litwy przy UNESCO. W 2016 r. został wybrany posłem na Sejm z listy Ruchu Liberałów. Obecnie stoi na czele parlamentarnej grupy litew...

Pozostało jeszcze 95% artykułu.

Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!

Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.

WYBIERZ I ZAMÓW!

Dostęp jednorazowy

Zaloguj się