Niewielkie bagienne stawiki z wodą o rdzawym kolorze i zapachu zgniłych jaj. Blisko pięć kilometrów drewnianych kładek rozrzuconych na gigantycznym torfowisku. Setki kilometrów kwadratowych powierzchni suchych lasów sosnowych i podmokłych borów. Jeziora lagunowe będące pozostałościami prehistorycznego Bałtyku. Wszystko to w Parku Narodowym Ķemeri zachwyci tak pieszego turystę, jak i miłośnika rowerowych przejażdżek.
Wydawać by się mogło, że to opis odległych krajobrazów północnej Europy, jednak to wstęp do tego, co oferuje trzeci największy park narodowy na Łotwie – Ķemeri. Nizinne tereny państw bałtyckich mogą się zdawać turystom jako stosunkowo nudne, monotonne i nieciekawe. To tylko pozory, którym lepiej nie dać się zwieść. Niedaleko od łotewskiej stolicy znajduje się obszar, na którym cywilizacja człowieka nie odcisnęła zbyt dużego śladu, dzięki czemu możemy go dzisiaj podziwiać niemal w pierwotnej formie.
Park Narodowy Ķemeri – kiedy powstał?
Historia powstania Parku Narodowego Ķe...
Pozostało jeszcze 92% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.