Sto lat diecezji pińskiej. Biskupstwo działające nie tylko na Polesiu

Powstała w 1925 roku z części terytoriów diecezji wileńskiej oraz mińskiej. W większości zamieszkana była przez prawosławnych, katolicy stanowili niewiele ponad szóstą część jej mieszkańców. Na czele diecezji w okresie międzywojennym stali charyzmatyczni biskupi Zygmunt Łoziński i Kazimierz Bukraba. Mimo tego, że „dobrze się zapowiadała”, diecezja pińska przetrwała w praktyce zaledwie 14 lat, do agresji sowieckiej na Polskę. W 1945 roku została podzielona na części polską i białoruską, jej część funkcjonująca w Polsce nosiła nazwę „diecezji w Drohiczynie”. Diecezja na Białorusi odrodzić się mogła dopiero po rozpadzie Związku Sowieckiego. Jubileusz stulecia utworzenia diecezji pińskiej staje się szczególnym momentem, by zastanowić się nad historią Kościoła katolickiego na Polesiu oraz nad jego bogatym dziedzictwem wypracowanym w okresie międzywojennym. Diecezja zdominowana przez prawosławnych Diecezja ze stolicą w Pińsku została powołana do życia bullą papieża Piusa XI Vixdum Poloniae U...