Początki łatgalskiej tradycji piśmiennictwa sięgają 1730 roku, kiedy opublikowano śpiewnik katolicki. Pierwszą drukowaną książką łatgalską, która przetrwała do dzisiaj jest jednak Evangelia Toto Anno z 1753 roku, czyli Ewangelie na cały rok. W 2004 roku Instytut Języka Łotewskiego Uniwersytetu Łotewskiego wydał ją reprintem pod nazwą: Evangelia Toto Anno 1753. Pirmā latgaliešu grāmata (Ewangelia na cały rok 1753. Pierwsza książka łatgalska). Łatgalia (d. Inflanty Polskie) odegrała ważną rolę w dziejach ziem łotewskich, różniła się jednak swoją specyfiką od szwedzkiej Liwonii oraz Kurlandii i Semigalii, co wynikało z podziału terytorialnego, wyznaniowego, a co za tym idzie, z czasem i w pewnej mierze – językowego. 300-letnie oddzielenie od luterańskiej części ziem łotewskich, które były przede wszystkim w niemieckiej i szwedzkiej sferze wpływów, ukształtowały Łatgalię na setki lat. W dawnych Inflantach Polskich były z kolei mocne wpływy Kościoła katolickiego oraz szeroko rozumianej kult...
Pozostało jeszcze 90% artykułu.
Prenumeruj i wspieraj Przegląd Bałtycki!
Zyskaj dostęp do setek eksperckich artykułów poświęconych państwom regionu Morza Bałtyckiego.